557 
Vedelen, die, volgens eenigc ontleedkundigcn , van 
tien eenen kraakbeen-boog naar den anderen zouden 
gaan , zijn niet aanwezig. 
Naar achteren wordt de luchtpijp door een ver- 
lengsel van het celvlies, waarvan wij bij gelegenheid 
der kraakbeen-bogen gesproken hebben, gesloten. 
Onder dit vlies vindt men eene dikke laag van 
^Ujmkliertjes , die een werkelijk bekleedsel voor 
het vliesachtige en kraakbeenige gedeelte der lucht- 
pijp afgeeft. Dit kliervlies vangt zelf in de tusschen- 
ruimten der kraakbeenige boogen aan. Binnen 
deze laag vindt men in het vliesachtig gedeelte der 
luchtpijp en gedeeltelijk ook aan de einden der 
hraakbeen-bogen , maar aan derzelver binnenste 
oppervlakte , eene uit dwarsvezelen bestaande spier- 
laag. De spiervezelen der luchtpijp kunnen aan de 
lucht- of longpijp-takken en derzelver takmakingen 
■Vervolgd worden , en men ontwaart dezelven nog , 
Wanneer er zelfs geen kraakbeen-platen meer zigtbaar 
zijn. Eene laag zeer vaatrijk celweefsel scheidt dit 
spiervlies van eene uitbreiding veerkrachtige over- 
fangsche vezelen, die vooral in het vliezige ge- 
deelte der luchtpijp in menigte voorhanden zijn , 
doch ook in geringer aantal aan de zijranden van 
het kraakbeenige gedeelte gevonden worden. Deze 
Vezelen hechten zich van boven aan den bovensten 
vand van het ringvormig kraakbeen en het grond- 
vlak der bekervormige kraakbeenderen. De geheele 
hinnenste oppervlakte der luchtpijp wordt eindelijk 
door een slijmvlies bekleed , hetwelk door het 
strottenhoofd heen met het slijmvlies van het keel- 
gat zamenhangt. Dit vlies wordt zoo veel te dunner, 
hoe fijner de takmakingen der luchtjiijp worden ; 
*^en kan het echter tol aan deszelfs laatste gren- 
Zen vervolgen. 
De long-slagader (arleria pulmoualis) , welke 
aderlijk bloed voert , ontstaat uit de regter harlc- 
hamer ; zij splitst zich spoedig in twee takken, een’ 
