558 
voor elke long , die zich in dezelven verspreiden. 
De slagaderlijk bloed voerende vier fong-aderen 
(venae pulrnonales), waarvan er twee uit elke long 
komen , openen zich in den linkerboezem van het 
hart. Behalve deze vaten , vindt men de slagaderen 
der luchtpijp (artoriae bronchiales), die het slag- 
aderlijke bloed naar de longen voeren en uit de 
uitholling van den boog der groote slagader ont- 
staan , en de luchlpijp-aderen (venae bronchiales), 
die in de ongepaarde ader in eene der linker bo- 
venste tusscheuribbige aderen of in de bovenste 
holle ader zich uitstorten. De watervaten splitsen 
zich in oppervlak kigen , die talrijke netten langs 
de oppervlakte der longen vormen , en in diepe , 
welke de luchtpijjj-takkcn en de bloedvaten ver- 
gezellen; de eenen en de anderen gaan naar de lucht- 
pijp-klieren , in welke zij dringen , en storten zich 
eindelijk in de horsthuis uit. De sewMwen der lon- 
gen komen uit den nervus pncumo-gastricus en nervus 
sympathicus. 
Het weefsel der longen heeft, in den jeugdigen 
leeftijd, eene lichtroode kleur; omstreeks het twin- 
tigste jaar ontstaan in hetzelve zwarte vlekken , die 
de longen een marmerachtig aanzien geven en lang- 
zamerhand in grootte en getal toenemen , zoodat dit 
orgaan in oenen hoogen ouderdom eene zwartachtige 
kleur heeft; ook heeft de long alsdan veel van hare 
digtheid en zamengejjaktheid verloren. De long 
drijft op het water; zij is veerkrachtig, zacht, 
sponsachlig en laateen knetterend geruisch hooren , 
wanneer men haar tusschen de vingers zamendrukt. 
Het weefsel der long bestaat uit een oneindig 
aantal van kleine rondachtige blaasjes, de long- 
blaasjes (vesiculae pulrnonales), minder juist /owg"- 
eelleljes (cellulae pulrnonales) geheeten, die niets 
anders dan de laatste, vliesachtige, blind eindigende 
takmakingen der luchtpijp-takken zijn , waarop zich 
de longvaten netvormig verspreiden. De longblaas- 
