561 
iongotikwabbeii aan de randen dunner dan die van den mcnscli rijn , 
^Oudat men aldaar de laatste taknaakingen der lucht(/yp-takkcn duide- 
lijker liet. 
Maokhdie, die in de longen geen blaasjes, maar onregelmatige 
belten aanneemt , maakt deielve ziglbaar , door eene long sterk op 
blazen , dezelve in een' oven te droogen en vervolgens in dunne 
*«hijvcn te snijden; men begrijpt echter ligtehjk , dat door de sterke 
**'lzelting, die de lucht in den oven ondergaat, de longblaasjes 
Verscheurd worden en de lucht zich eenen weg in het celweefsel der 
longen banen moet , zoodat men natuurlijkerwijze alsdan kunstig 
Sfivormde onregelmatige cellen , in plaats van de overigens zoo geniak- 
^'Oljjk te erkennen rondachtige longblaasjes , aa«trcft. 
ACHTSTE HOOFDSTUK. 
OVER DE SCHILDKEIER (gLANDULA THYHEOIDEA). 
De schildklier ligt voor het onderste gedeelte des 
®troltenhoofds en het bovenste gedeelte der lucht- 
hyp , zij beslaat uit twee langwerpige afgeronde 
'lijdelijke deelcn of hoornen, (lobi s. cornua) , die 
haar beneden door een midden , naauwer gedeelte, 
de engte (isthmus) , vereenigd worden. Meermalen 
'Grheft zich van het middelste gedeelte een dun 
jhiigwerpig verlengsel der klier, piramide (co- 
htnna media s. cornu medium). De schildklier 
heft eene roodachtig bruine kleur ; zij is uitwendig 
Stad , maar door geen eigen vlies bekleed. Zij be- 
klaat uit kwabjes, die door celweefsel met eikan- 
hep vereenigd zijn; echter vindt men in haar geen 
holligheden , en er gaat geen uitlozings-buis van 
h^ar af ; zij schijnt hoofdzakelijk uit vaatslingerin- 
gevormd te zijn , die door celweefsel vereenigd 
gorden. Maakt men eene insnijding in de schild- 
‘hr , dan laat zich eene weiachtige vloeistof uit haar 
persen. 
36 
