562 
Bij gespierde lijken vindt men gemeenlijk aan 
elke zijde der klier eene §pier, den opligfer oi op- 
waarts-trekker der schildklier (musculus s, leva- 
tor glandulae thyreoidese) , die zich van boven aan 
het tongbeen of aan het schildvormig kraakbeen, 
beneden aan de engte of aan de piramide der schild- 
klier hecht. 
De schildklier heeft vieraanmerkelijke slagaderen, 
de bovenste en de onderste schildklier-slagaderen, 
van welke de eerste uit de buitenste hals-slagade- 
ren, de tweede uit de sleutelbeens-slagaderen komen ; 
de aderen , die aan deze slagaderen beantwoorden, 
zijn onregelmatig en zeer groot , vooral de onderste , 
die een adernet voor de luchtpijp vormen. 
Dikwerf wordt de schildklier zeer groot ; deze 
ziekte heet het kropgezwel (struma). Men vindt 
alsdan in de , op deze wijze vergi-oote , klier eene 
menigte kleine blaasjes , die eene dikke geelachtige 
vloeistof bevatten. Deze blaasjes schijnen in den 
gezonden toestand niet aanwezig te zijn. 
Over het nut der schildklier weten wij in het 
geheel niets. 
ÏEUnWITG. 
Men ziet de schildklier, zoodra de huid van den hals en dehorst- 
tongheensspieren en borst-schildsgewijze kraak-beenspieren weggenome" 
zijn. Heteenigepraeparaat , datmen, tot bet onderzoek der schildklier , 
gewoon is te vervaardigen , is derzelver opspuiting : deze klier is ec" 
van die deelen , die '/ich het geniakkelijkst laten opspuiten , en bij 
welke de ovcrgang der injectie-massa van de slagaderen in de adere" 
het meest plaats grijpt. “ 
De kleine uitlozings~buizen , die , volgens sommige ontleedkundige" ’ 
uit de klier in het strottenhoofd of in de luchtpijp gaan , vindt me" 
niet. Het zou dus overtollig zijn, de handelwijze hier te vermei- 
melden , die deze ontleedkuiidigcn bij hunne nasporingen gefO^S^ 
hdbben. 
