564 
hoorntjes van het schildvormige kraakbeen (cor- 
nua superiora s. majora) genoemd worden ; aan 
hel einde dezer hoorntjes vindt men aan elke zijde 
eenc rondachlige kraakheenige kern, het gersten- 
kor rel -kraakbeen (cartilago trilicea). Twee andere 
uitsteeksels van het schildvormig kraakbeen «-aan 
van deszelfs achler-onderste hoeken naar beneden : 
korter dan de vorige en heeten de 
07idersfe hoorntjes (cornua inferiora s, minora) ; 
aan derzelver einde zijn zij met eene kleine o-c- 
wrichls-vlakte voorzien , die zich met hel ringvor- 
mig kraakbeen vereenigt, 
2. Het 7'ingvormig kraakbeen (cart. cricoidea). 
Het ringvoi'tmg kraakbeen gelijkt volkomen 
naar eenen , met eene plaat voorzicnen ring. Het 
bevindt zich onder het vorige kraakbeen; dcszclfs 
breedste gedeelte slaat naar beneden. De bovenrand 
van het kraakbeen is van achteren sterk naar bo- 
ven gekeerd; men ontwaart aldaar twee kleine ge- 
ledings-vlaklen tol ojineming der bekervormige kraak- 
beenderen. Ter zijde vindt men aan het ringvormig 
kraakbeen twee andere gewrichts-vlakten, met welke 
zich de onderste hoorntjes van het schildvormig 
kraakbeen vereenigen. Aan deszelfs achterste opper- 
vlakte vertoont het kraakbeen eene verhevene , van 
boven naar beneden loopende graat , aan welker 
beide zijden men verdiepingen ontwaart , in welke 
zich de achterste ring en bekervormige kraakbeen- 
spieren vasthechten. 
3. De bekervormige kraakbeenderen (cartilagines 
arylaenoideae). 
De beide bekervormige kraakbeenderen liggeö 
boven het achterste gedeelte van het ringvormig 
kraakbeen. Zij hebben de gedaante eener driehoe- 
kige , in de geheele lengte van buiten naar binnen 
gebogene piramide. Aan den achter-binnenhoek vat' 
