572 
met eeu slijmvlies , hetwelk zich naar boven met 
dat van het keelgat , naar beneden met het slijm- 
vlies der luchtpijp , naar achteren met dat van den 
slokdarm verlengt. Het slijmvlies des strottenhoofds 
is zacht, en niet sterk aaxi de wanden, die het be- 
kleedt , gehecht , het slrotklepje uitgezonderd , waar- 
mede het door een digt celweefsel verbonden wordt. 
Terwijl dit vlies van den wortel der tohg zich altijd 
naar het strotklepje heen slaat, maakt het drie 
ptooijen, eene middelste en twee zijdelijke, de 
toïi^b<iïid 67 i vctii fiQt sti'othlfi'pjQ ^ lig, glosso-epi- 
glottica) ; daarenboven vormt hetzelve twee andere 
aanmerkelijke plooijen , de beker-kraakbeensbanden 
van hef strotklepje (lig. ary-epiglottica') , terwijl 
zij van de zijdelijke randen van het strotklepje op 
de bekervormige kraakbeenderen overgaat. Deze 
verschillende doelen zijn echter, als gezegd is, 
slechts plooijen van het slijmvlies, zoodal de^uaam 
van min gepast is. Terwijl het slijmvlies zich 
over de bovenste en onderste schild- en beker-kraak- 
beensbanden heen slaat , dringt het ook in de ai;- 
delijke holten van het strottenhoofd en bekleedt 
dezelve. 
De holte van het strottenhoofd wovdi door s\i}vci 
vochtig en glibberig gehouden , hetwelk door eene 
menigte kleine, aan de buitenste oppervlakte van 
het slijmvlies zich bevindende slijmkliertjes afge- 
scheiden wordt. Men vindt eene ophooping dezer 
kliertjes aan het onderste gedeelte van het strol- 
klepje, achter het schild-tongbeensvlies ; zij zijn 
onder den naam van glandula epiglottidea bekend. 
Eene andere opeenhooping van slijmkliertjes, de 
glandula arytaenoidea bevindt zich in de nabijheid 
der bekervormige kraakbeenderen ; de klierkorrel- 
tjes zijn in de gedaante eener L te zamen gedron- 
gen , welker opklimmende tak op de binnenste 
vlakte van het kraakbeen ligt , terwijl de waterpas 
loopende tak zich in de zijdelijke holle uitstrekt. 
