574 
het slijmvlies van het keelgat, hetwelk de ring. en bokervormige 
kraiikhei’ndeien van achlereii bekleedt, weggenomen worden. l)c 
zijflelijkc ring- en beker-hraakbeenspicr en de svhild-bckerkraak- 
beensjrier tijn dan eerst duidelijk rigtbaar, wanneer de onderste 
hoorn van het schildvoi-mig kraakbeen uit deszelfs gewiichts-verecni- 
gmg met het ringvormig kraakbeen aan oene tijde van hot strotten- 
hoofd genomen is ; nu kan men aan dete plaats de twee kraakbeen- 
deren van elkander aftrekken en praepareert men in hunne tusschen- 
luimte , om langs de binnenste vlakte van het ring- en schildvürmig- 
kraakbeen in te dringen j de laatste spier wordt van het kraakbeen , 
daar waar tij slechts op hetzelve ligt , losgemaakt ; hare beide einden 
blijven echter aan het kraakbeen gehecht. De scjnld-kraakbeenspiei' 
ran het strotklepje , de beker-kraakbeentpier ro» bet sirotklepje 
en de tongspier ran het strotklepje worden in het binnenste der 
plooijen opgetocht , die het slijmvlies vormt , wanneer het naar het 
stroptklepje gaat , de tweede , vooral, is zeer klein. 
WanneerSmen met de bereiding der spieren gereed is, gaat men 
tot die der banden over , dezelven volgens de door ons gegevene 
beschrijving opzoekende. Te gelijker tijd vestigt men zijne opmerk- 
zaandieid op het slijmvlies met destelfs plooijen en klieren , die hel- 
zelve bedekken. Om de banden der stemspleet en de zijdelijke holten 
goed te tien , doorsnijdt men het schildvormig kraakbeen op de mid- 
dellijn , zoodanig echter, dat het slijmvlies, hetwelk destelfs achterste 
oppervlakte bekleedt , niet belecdigd worde. Men maakt vervolgens 
het onder-einde van het strotklepje van de eene helft des schildvor- 
migen kraakbeens en van het bekervormige kraakbeen deriellde zijde 
os , om het naar de tegenovergestelde zijde te kunnen omslaan ; op 
deze wijze heeft men de noodige ruimte gewonnen , om al de deelen 
in het binnenste des strottenhoofds te tien , zonder dezelve uit hun- 
ne natuurlijke ligging te brengen. Nadat al deze deelen onderzocht 
zijn , opent men het strottenhoofd aan deszclfs voorzijde , hetgeen 
in de streek der stemspleet en der zijdclijk holte veroorlooft , de 
talrijke kleine mondjes der slijinkliertjcs , die zich aldaar openen , te 
zien. 
Er blijft nu niet» meer overig te doen , dan de kraakbeenderen 
van de omgevende zachte deelen te scheiden , waarhy men op het 
in de zgdelyke schild- en tongheensbanden zich bevindend yerste-^ 
korrel'kraakbeen j op het in de hekor-kraakbeeusbanden van 
strotklepje liggend toigvor. lig kraakbeen , en op de , op de punt der 
hekervormigc kraakbeenderen zittende hoorntjes byzonder opiuerkzaaifl 
zijn moet ; men voelt deze verschillende kraakbeen-stukken voorlid 
regt duidelijk tusschen de vingers , eer men ze ontbloot beeft. Dez® 
bereiding der kraakbeenderen geschiedt gemakkelijk , deels met het 
meS} deels met de schaarden men kan zich dit werk door eene voor' 
afgaande maceratie nog gemakkelijker maken. 
