576 
dcivlies , tusschen deszelfs beide platen , eenigzius 
ter linkerzijde van de middellijn , en eene vooruit- 
puiling in de linker borstholte vormende. Aan beide 
zijden is het harlezakje met het borstvlies bekleed ; 
doch van voren raakt het aan de achterste opper- 
vlakte des borstbeens , waarmede het door een zeer 
los celweefsel zamenhangt; naar beneden rust het 
harlezakje op het middelrif, waaraan het stevig 
verbonden is. 
Het harlezakje beslaat uit twee in elkander over- 
gaande deelen. Het eene vormt een’ vrijen lossen 
zak , die veel wijder dan het daarin bevatte hart 
is; deze zak wordt buitenwaarts door peesveze- 
len versterkt , die haren oorsprong aan de peesach- 
tige uitbreiding van het middelrif schijnen te ne- 
men. Op een’ zekeren afstand van de plaats , waai- 
de groote bloedvaten met het hart in verbindin<>- 
staan, begeeft het harlezakje zich op dezelve, 
sluit zich op dczelven aan en slaat zich naar bin- 
nen om, ten einde de buitenzijde van het hart, 
waarmede het innig zamenhangt, te bekleeden, en 
de dienst van een eigendommelijk vlies te vervul- 
len. Dit tweede gedeelte van het harlezakje is 
slechts een weivlies , dewijl het niet zoo als het 
andere door peesachtige vezelen versterkt wordt. 
Men zou aldus de gedaante van het hartezakje 
zeer goed bij die eener slaapmuts kunnen vergelij- 
ken , dewijl bij beide de eene helft van den geslo- 
ten zak in de andere ingedrongen ingestulpt is , en 
het hart zich tot de inwendige deelen van het harte- 
zakje , als het hoofd tot het inecngestulpte gedeelte 
der slaapmuts, verhoudt. 
De, naar de geslotene holte gekeerde, oppervlakte 
van het hartezakje, zoo wel het buitenste vrije 
gedeelte, als de met het hart zamenhangende helft, 
is glad , en zoo als bij alle weivliezen vochtig. Men 
ziet ligtelijk in , dat , door deze vorming van het 
hartezakje, het hart in een bepaalde ligging ge- 
