593 
der bastachtige zeJlstandigheid voJbragt te worden. 
Van hier gaat de pis door de kanalen van Bellini 
en komt in de kelkjes, waarvan men zich door het 
zamendrukken der tepeltjes overtuigt, dewijl men 
eenen droppel [)is daaruit persen kan. Uit de kelk- 
jes komt de pis inliet nierbekken , en door den pis- 
leider in de pisbinas. Het nut der nierkorreltjes is 
onbekend ; waarschijnlijk ondergaat het bloed in 
dezelve eene verandering , welke hetzelve tot afschei- 
ding der pis geschikter maakt ; in hen zei ven schijnt 
echter de pis niet afgescheiden te worden , dewijl 
eene verbinding tusschenhen en de kanalen van Fer- 
gein plaats grijpt. 
Over de pisblaas (vesica urinaria). 
De pisblaas is een vliezige zak , die in de bek- 
kenbolte, achter de schaambeenderen , voor en bo- 
ven den endeldarm zich bevindt. Zij heeft eene 
eivormige gedaante; haar breede einde , of degrowrf 
(fundus) , ligt naar beneden ; de pisleiders openen 
zich op deze plaats. Haar bovenste , smaller einde 
gaat in eene vezelslrcng over, die, langzamerhand 
dunner wordende , achter de wille lijn den navel 
bereikt , eu de blaasband (urachus) genoemd wordt; 
het is het overblijfsel van een bij het embryo ge- 
opend kanaal , waarover in de zevende afdeeling 
zal gesproken worden. Men ontw^aart nog twee 
andere vezelstrengen aan de zijdelijke oppervlakten 
der pisblaas, namelijk degeslotene navel-slagade- 
ven, door welke de bloedsomloop bij de vrucht 
geschiedt en die , even als het pisvat , naarden navel 
gaan. Het achterste en een gedeelte van de zijdelijke 
op pervlaklen der blaas worden door het buikvlies 
bekleed , hetwelk zich van den endeldarm over de 
blaas op den voorsten buikswand begeeft. De voorste 
oppervlakte der pisblaas is alzoo niet met hetbuik- 
'dies bekleed. Aan het onderste gedeelte dezer vóór- 
zie oppervlak ("e worden de wanden der blaas dikker 
