598 
te hangen, omgeeft, en \ervolgens naar binnen toe 
eene in de holte ingedrongene plooi vormt, tiisschen 
welker platen de bal met den bijbal ligt, zoodat deze 
organen wel door het weivlies bekleed zijn , maar 
zich niet in dezelfs holte bevinden. Hier vinden wij 
derhalve eene dergelijke zamenstelling, als b.v. bij het 
hartezakje. In de geschiedenis van de ontwikke- 
ling der vrucht zullen wij zien, hoe de bal uit den 
buik naar buiten treedt ; het zij genoeg , hier aan 
te merken , dat de holte van den scheede-rok in eene 
zekere periode met die van het buikvlies in eene 
vrije gemeenschap staat, dewijl dit vlies den bal 
van voren af bekleedde, en tusschen deze plaats en 
het buikvlies een voor de zaadstreng liggend kanaal 
vormde ; dat echter dit kanaal zich langzamerhand 
van den uitwendigeu liesriug af tot aan den bal 
gesloten heeft, zoo dat de scheede-rok in later tijd 
als een, op zich zelve staand afgesloten , weivlies kan 
beschouwd worden; men vindt echter dan nog 
eenen celachtigcn draad , die , door den liesring heen 
gaande, den scheede-rok met het buikvlies in za- 
menhang brengt , en welke het overblijfsel van het 
nu gesloten kanaal is. 
7. De witte rok, het witte vlies (tunica albu- 
ginea) is de binnenste, eigendommelijkc rok van 
den bal, die buitenwaarts door het omgestulpte, 
vast zamenhangende gedeelte des scheede-roks be- 
kleed wordt. Het witte vlies is digt , zameugepakt, 
vezelig, dik, glinsterend wit. Hij geeft in het bin- 
nenste van den bal eene groote menigte van vezelige 
of celachtige tusschenscheidsels en draden af, die 
dienstig zijn, om de teedere deelen, welke in de 
zamenstelling dezer klier treden , te ondersteunen. 
B. Over den bal zelven. 
De ballen (testes s. tesliculi , s. didymi) zijn twee 
eironde , ter zijde oppervlakkig zamengedrukte lig' 
chamen , die in de zoo even genoemde en be- 
