602 
mis) aan Ie nemen. Men onderscheidt aan den bij-bal 
het middelste gedeelte of bet b'cfchaani, en twee 
eenigzins dikkere einden. Het eene einde, hetwelk 
aan het ligchaam van Highmor begint, wordt het 
hoofd (caput epididymidis); het andere de staart 
(cauda) genoemd. In het ligchaam heeft het kanaal des 
bij-bals, volgens gemiddelde berekening , eenen dia- 
rneter van ■’/jg Parijschen duim ; in de staart is de 
diameter slechts Vgg duim, terwijl hij in het hoofd 
dikwijls een weinig meer dan in het ligchaam is. 
Het kanaal van den bij-bal verkrijgt dikwijls een 
blind aanhangsel (appendix epididymidis s. vascu- 
lum aberrans) , hetwelk zich in de streek van den 
staart daarmede vereeiiigt. Dit aanhangsel begint met 
een rondachtig gesloten einde,- het is gewoonlijk sterk 
gekronkeld en bevat slijm, hetwelk zich in het kanaal 
van den bij bal uitstort. Ik heb twee en zelfs drie 
zulke aanhangsels aan den bijbal gevonden. 
^Vanneer net kanaal van den bij-bal aan het 
buiten-einde van den bal gekomen is, wordt het 
langzamerhand ruimer , minder gekronkeld , en 
gaat in eene veranderde rigting en onder den naatn 
van ^aad-afvoerende buts of afvoerende buis 
(vasc. s. duclus deferens) regt naar boven. Deze 
buis verlaat den bal, wordt spoedig geheel en al 
regt uilgestrekt en begeleidt de zaadstreng tot aan 
den inwendigen liesring; deze plaats bereikt heb- 
bende , verlaat zij de zaadstreng en begeeft zich 
langs de zijdelijke oppervlakte der pisblaas naar 
den grond der bekkenholte, terwijl zij langzamer- 
hand de buis der andere zijde nadert. Aan het on- 
derste gedeelte der pisblaas eindigt zij in het zaad- 
blaasje. De zaad-afvoerende buis heeft in het grootste 
gedeelte harer lengte eene lijn diameter, en nog 
meer aan haar onder einde; hare wanden zijn hard, 
dik, zoodat hare holte vrij naauvv is. Zij bestaat 
uit twee vliezen of rokken, namelijk een’ buitensten, 
harden , vezeligen rok van eene geelachlige kleur , oo 
