633 
het achler-einde der scheedc. Zij heeft de gedaante 
eeirer, van voren naar achteren zamengedrukte , peer. 
Haar boven , breedste gedeelte heet het ligchaani 
(corpus uteri) ; het onderste, dunner gedeeJte, de 
hals (collum s. cervix ulcri). De baarmoeder be- 
vindt zich in de as der bovenste bekken-opening ; 
haar ligchaam is alzoo naar boven en eenigzins naar 
voren, hel onder-einde van den hals, echter, naar 
beneden en eenigzins naar achteren gekeerd ; zoodat 
dezelve oenen reglen hoek met de scheede maakt. 
Zij is bij maagden omtrent een derde kleiner, dan 
bij vrouwen, die gebaard hebben; bij de eerste 
is zij twee duim lang, waarvan de baarmoeder- 
hals iets minder dan de helft beslaat. De grootste 
breedte des ligchaams is zestien lijnen, zijne dikte 
tien tot twaalf lijnen. Uit de zijdelijke doelen des 
ligchaams ontstaan de baarmoeder-trompelten. Het 
gedeelte van het ligchaam der baarmoeder, hetwelk 
boven deze plaats ligt , heet de grond (fundus uteri) , 
De hals der baarmoeder is nagenoeg cilindriek, en 
negen tot tien lijnen breed. Het onder-einde van 
van don hals steekt in de scheede uit; men ontwaart 
aan dezelve eene twee of drie lijnen lange dwarse 
spleet, den {uit w end i gen) baai'moedermond (os 
uterinum s. orificium uteri externum); deze spleet 
maakt de grens tusschen de voor- en aehterlip of 
rand (labium orificii uterini anterius en postcrius) ; 
de eerste is een weinig dikker en langer dan de 
laatste. Om deszelfs gedaante wordt het onder-einde 
van den hals der baarmoeder ook somwijlen de 
%eelten-snuit (os tincae) genoemdt. Bij vrouwen, 
die gebaard hebben , neemt de baarmoeder-hals eene 
van de. zoo even gemelde, verschillende gedaanten 
aan; de baarmoeder-mond is breed en aan beide 
l. CAizA , übpr den Meclinnismus dor Schwangerschaft , in seu’s 
A rchiv ffir die Pliysiologie. lid. Vtl , S. 341 und ff. Wit Kjjfrn. 
J. B. BEi-Lom , Memoila Sopva la vpra stnetnra de]l’ utero. Ito- 
''■go 1821 . ' 
