636 
vlakte , eene overlangs loopende verhevene lijn , 
waarvan Ier zijde eene menigte verhevene dwars- 
lijnen afgaan , die gewoonlijk nelvormig met elkan- 
der verbonden zijn. In de groeven , die deze ver- 
hevene lijnen lusschen zich open laten, vindt men 
vooral aan het onderste gedeelte van den hals ope- 
ningcn van slijmklierljes ; deze kliertjes veranderen 
dikwerf in kleine weiblaasjes, die door Nabotii 
ten onregle voor eijerljes gehouden werden, en 
sedert onder den naam van eitjes van Nahoth (ovula 
Nabothi s. ovaria secundaria) bekend zijn. 
De zelfstandigheid der baarmoeder is dik , hard , 
zamengepakt, veerkrachtig, van eene graauwach- 
tige kleur; wanneer men dezelve doorsnijdt, hoort 
men een geknars, veel overeenkomst hebbende 
met dat, hetwelk de vezel-kraakbeenderen onder 
het mes doen hooren; zij schijnt _uit digte, zamcn- 
gepakle en onregelmatig dooreen gewevene vezelen 
gevormd te worden. Het weefsel van den hals is 
nog harder en kraakbeenaardig , van een witach- 
tige kleur. Dit in den onbezwangcrden toestand 
ononlwnkkeibaar weefsel wordt in de zwangerheid 
zachter, duidelijker, en verschijnt alsdan duidelijk 
als spierachtig, hetwelk overigens mijne microsco- 
pische waarnemingen bevestigd hebben. Dezelfde 
waarnemingen hebben mij geleerd, dat het weefsel 
der baarmoeder in den onbezwangerden toestand 
insgelijks spierachtig is; het bestaat alsdan bij uit- 
sluiting uit fdirae musculares prirnitivae, terwijl 
in de zwangerheid velen dezer vezelen lot fibrae 
secundariae met elkander verbonden worden. Men 
vindt iii de zwangere baarmoeder buitenwaarts eene 
dikke laag van vezelen, die grootendeels overlangs 
loopen, aan den grond der baarmoeder beginnen, 
en zich van hier naar beide zijden van dit werk- 
tuig tot aan den hals uitstrekken ; deze vezelen 
zijn, vooral in de diepte, met eenige schuinsche 
of dwarse spiervezelen doorweven. Do binnenste 
