643 
roodaclitige kleur aan , terwijl zij cene kringvormige 
vlek , {areola mammae) daarstelt. Bij volwassene 
Vrouwen , vooral bij die , welke donker haar heb- 
ben , wordt de areola roodachtig bruin. Onder de 
huid der areola ziet men dikwijls ecne menigte 
smeerkliertjes, die dezelve in den vorm van kleine 
heuveltjes opligten, en een vettig huidsmeer afschei- 
den, hetwelk deze teedere huid glibberig houdt. 
In het midden der areola verheft zich de borst- 
tepel (mammilla s. papilla mammae;, die bij maag- 
den weinig uitpuilt , doch bij vrouwen , die gezoogd 
hebben, zich meer of minder verlengt. Op dezen 
tepel openen zich de uitlozings-buizen der borst- 
klier. De tepel en de areola bevatten inwendig een 
sponsachtig weefsel , hetwelk dezelve tot oprigting 
in staat stelt. 
De borstklier bestaat uit vijftien tot achttien en 
meer ktvabjes (lobi) , die zoodanig met elkander 
verbonden zijn , dat men ze bij den eersten oog- 
opslag onmogelijk van elkander onderscheiden kan.. 
Elk dezer kwabben wordt door eene groote me- 
nigte korreltjes (acini) gevormd , welke met die der 
speekselklieren veel overeenkomst hebben , en in 
Welker midden de uitlozings-buizen ontstaan. De 
Wortels dezer uitlozings-buizen vereenigen zich lang- 
zamerhand tot grootcre buizen , de melk-buisjes 
(duclus galactophori s. lactiferi), waarvan er zoo 
vele zijn, als men kwabben in de klier vindt, en 
die volstrekt niet met de melkbuizen der nabijge- 
Icgcne kwabben in verbinding staan. Deze buizen 
zijn zeer dun en uitzetbaar; zij loopen slangsgewijs 
en vormen nabij de grondvlakte des tepels eene fer- 
wijdering\ (sinus; sacculus ductus lactiferi), die 
zich op het einde des tepels door een zeer naauw 
kanaal opent. 
De slagaderen der borsten komen uit de bui- 
tenste en binnQOste mam-slagaderen en uit de tus- 
tehenribbige slagaderen. De «rfere» volgen den loop. 
