644 
der arteriën en maken daarenboven aanmerkelijke 
oppervlakkige netten, die met de buitenste hals- 
aderen en hoofd-aderen van den arm zamen ko- 
men. Van de watervaten gaan de eene in de ok- 
selkieren, terwijl de andere de binnenste mam- 
slagaderen vergezellen. De zenuwen komen uit de 
tusschenribbige zenuwen en borst-zenuwen. 
Deze beschrijving ziet alleen op de vrouwelijke 
borst ; want bij den man vindt men slechts een 
rudiment derzelve. In plaats van de klier is er 
meestal slechts een weinig zijachtig celweefsel onder 
de areola; de laatste is meestal vrij wel ontwik- 
keld , doch de tepel is buitengemeen klein , maar 
toch voor oprigting vatbaar. 
De borstklieren zijn de afscheidende organen van 
het zog , hetwelk tot voeding van het pas geboren 
kind bestemd is. Wanneer de areola en de tepel 
zich bij eene vrouw, die zoogt, oprigten , ziet men 
dikwijls de melk van zelve in zoo vele stralen naar 
buiten spuiten , als er melkbuisjes aanwezig zijn. 
aEHEIDIIVG. 
IVadat de uitwendige vorm der borsten ondenocht is , gaat men 
lot hot onderzoek van haar inwendig maaksel over. Men verwijdere 
derhalve de huid en het vet van eene der horsten , om de borstklier 
en de melkbuizen te ontbloofen. Daar de laatsten zeer dun zgn , i* 
derzclvcr opsporing met vele zwarigheden verbonden ; het best ziet men 
dezelve op eene met zog gevulde borstklier, of, dewijl men deze 
slechts hij toeval verkrijgen kan , na voorafgegane opspuiling. Om 
deze te bewerkstelligen , verwijdere men eene borst van het figchaam, 
terwijl men alle zachte deelen aan eene zijdehjke helft der borstkas 
tot aan de okselholte wegneemt , en dompelt het geheel in laauw-warm 
water. ISa eenigen tijd wascht men hel einde des borsttepels naauw- 
keniig met zeepwater, om al het huidsmeer te verwijderen , hetwelk 
de mondjes dor melkbuisjes verstopt , en brengt in iedere opening 
een varkenshaar , hetwelk den onticder in slaat stelt , om de onder- 
scheidene moniljes van elkander te onderscheiden , dewijl elk vaatje 
afzonderlijk opgespoten moet worden. Men brengt vervolgens een 
fijn buisje of tuhns in eene der openingen , houdt het mot de vingers 
vast , teiwijl men den borsttepel daarover zamendrukt , en 8[mit on- 
middellijk in. Wanneer de opspuilings-massa hard geworden is , gaal 
