heid gelijktijdig met het eene oog een lig-* 
chaam voor , met het ander een achter 
zich, en zoo ook met het een’, een lig- 
chaam boven , met het ander , een beneden 
zich , te onderscheiden. Den mond opende 
het dier slechts spaarzaam en alleen dan , als 
het zich op eene zeer warme plaats bevond; 
hoe gaarne ik de beweging en zonderlinge 
verlenging van de tong ook waargenomen 
zoude hebben , gelukte mij dit echter nooit ; 
de mond was meestal zoo vast gesloten, dat 
de uitwendige spleet van dezelve ter naau- 
wernood zigtbaar was; de lucht scheen der- 
halve zijnen weg tot de longen, het meest 
door de neusgaten te zoeken; uiterlijke tee- 
kenen van ademhahng bemerkte ik nooit ; 
soms was het dier wel opgeblazen en dan 
weer ingevallen (a); maar nimmer vond bij 
hem de afwisselende uitzetting en zamen- 
trekking der borstholte, derhalve de in- en 
uitademing , zoo als bij den mensch , de zoog- 
dieren en vogelen plaats. Geluid heb ik nim- 
mer 
(«) Perrault zag zijnen Chameleon meermalen, ge- 
durende een paar uren , in eenen opgezwollen , en dan 
weder eenen langen tijd, in eenen ingevallen toestand, 
t. a> p. bl. 29* 
