PerraulTj een voor zijnen tijd aller ver- 
dienstelijkst ontleedkundige , nam in 17 58 
door opzettelijke proeven waar, dat de C^a- 
meleon de kleuren der omringende voorwer- 
pen niet aannam, maar dat de invloed van 
liet liclit , het dier van kleur dee^ veran- 
deren , en wel zoo, dat de zijde onmiddelijk 
aan het licht blootgesteld , eene andere kleur 
dan de tegenovergestelde verkreeg. In plaats 
van zich echter aan deze eenvoudige waar- 
neming te houden , en uit dezelve de kleur- 
veranderingen te verklaren , begeeft hij zich 
in moeijelijke en duistere vooronderstellingen 
om te betogen , dat gezegd verschijnsel door 
de werking der driften op den bloedsomloop 
geschiedt. Opmerkelijk is het , dat zijne 
verklaring hemzelven zoo weinig schijnt be- 
vallen te hebben , dat hij zich gedrongen 
heeft gevoeld , dezelve met deze woorden te 
eindigen : 
)) On pourra trouver quantitë d'^autres raU 
y> sons^ probables comme celles- ci^ avant que 
» d^en avoir trouvê une , dont on puisse de^ 
y> montrer la verité^ (a)^ 
In 
(«) Zie iu de Memoires pour servir a VHistoire Ncii* 
tiirelh des Animaux ^ par perraüLT, Amsterdam e% 
A 2 Leip' 
