8o 
lengs in grootte af en krijgen dan ook eene 
meer scliuinsclie rigting. 
De twee léndenwervelen zijn korter en 
breeder en met kleine dwarsche uitsteeksels 
voorzien 5 hunne doornuitwassen echter zijn 
zeer kort. 
Aan de heiligbeenswervelen merkt 
men twee zeer zware dwarsche uitsteeksels 
op , welke breed eindigen en aan hunnen 
achterkant eene geledingvlakte voor het 
darmbeen vormen. Aan de binnenzijde laten 
zij eene vrij ruime opening tusschen zich 
over. De doornuitwassen dezer wervelen zijn 
zeer klein. Nog kleiner zijn die van de acht 
eerste staartwervelen ; in de overige drie en 
dertig verdwijnen zij geheel en al. In alle 
staartwervelen vindt men» aan den onder- 
kant dwarsche uitsteeksels 5 welke vorksgewijs 
naar beneden dalen (b') en benedenwaarts 
allengs korter worden. Bovendien zijn zij 
aan hunnen onderkant met doornachtige uit- 
steeksels voorzien, welke eene opening in 
hun midden voor den doortogt der bloed- 
vaten en de gedaante van de letter V heb- 
ben. 
(a) PI. II. Fig, 10, a, a, sl, a, 
ib) PI. II. Fig. lo, b, b, b. 
^ / 
