OVER DE WEEKDIEREN IN HET ALGEMEEN. 11 
sommige hoorns (hel geslacht Cypraea en sommige Olivae), 
waarbij, wanneer zij volwassen zijn, de kleuren niet slechts 
op de oppervlakte, maar ook in eene diepere laag gelegen 
terwijl tevens de oppervlakkige en dieper liggende 
bleuren onderling verschillen. Deze weekdieren zijn aan- 
hankelijk met een’ dunnen hoorn bedekt, welks kleuren 
aan de randen van den mantel moeten worden loegeschre- 
hen. Bij den groei van hel dier ontwikkelen zich zijde- 
mgsche aanhangsels van den mantel, die als vleugels zich 
over de schaal heenslaan, en zij scheiden op hare buitenste 
oppervlakte eene ivoorharde en anders gekleurde kalklaag 
af, die de vroegere lagen bekleedt (»). 
^ele schelpen en hoorns hebben op hunne inwendige 
oppervlakte levendige en schitterende kleuren, die men (*) 
niet de uitwendige kleuren niet verwarren moet. Het zijn 
de kleurspelingen der straalbreking, die wij bij den door- 
gang van het witte licht door een prisma zien ontstaan en 
welke het prachtig verschijnsel van den regenboog veroor- 
zaken. Het paarlemoer is dan ook aan geene bijzondere 
kleurstof toe te schrijven, maar aan zeer fijne strepen of 
plooijen en vouwen van het inwendig vlies der schelpen (-{-). 
Het blijfi bestaan, ook wanneer de koolstofzure kalk door 
Zuur uit dit vlies verwijderd is, en carfenter nam waar, 
dat het kleurenspel verdwijnt als hij dit vlies met naalden 
(*) Brugdiérf. in liet .rourHn; d'lJist. naiur. J, 1702, p. 307 315 
aangeliaald Lij schweigger, Uandh. der Naturgesch. der shelettlosen 
ttngegl. Thiere^ S. G81. Eene andere meening van brcgüière, dat liet 
dier van Cypraea zijnen lioorn verlaten en cenen nieuwen vormen 
zou, lioezeer nog door umarck en scnwEiGGER aangenomen, kan niet 
meer worden verdedigd; vergelijk DESHAYïs in de nieuwe uitirave van 
lAMARCK Uist. nut. des Animaux s. vertèbres X, ]>. 485. " 
/ BREWSTER aangetoond, Phü. Transact, 
for 18 4. AVanneer men een droppel zegellak op eene paarlemoerscl.elp 
laat val en, vertoont de oppervlakte van Let lak, die in aanraking met 
de scLelp was, dezelfde kleuren. Men meent, dat dit een afdrnk der 
oppervlakte IS. Doch Let schijnt, dat Lij deze proef een schilfertje van 
de scliclpzelfstandigheul aan Let lak Llijft kleven. 
