64 
CL. XH. COiNCUIFERA. 
Let ondergcslaulit Lithodomus vormt. Sp. Mytilus Ulhophagui l., 
Mod. lithophaga iam., biaikv. Malac. PI. 64, lij. 4. (*). 
Tichogonia rossm., Dreissena v. beseden. Testa cloiigala, 
Irigona, postice inflala, antice plana aut subconcava. Api- 
ces lerminales ; septum internuiii prope apices. Pallium antice 
concretum, pro pede excisum. Trachea analis distincta. 
Sp. Tichogonia Chemnitzii ROSSSIÜSSLER, Mytilus polymorphus 
fluviatilis PAH., Mytilus Hagenii T. BAER, deshates Concliyl. 
PI. 37, lig. 9 — 11 enz. Palias ontdekte deze soort het eerst in de 
Wolga; in ons vaderland werd zij liet eerst in den Haarlemmer- 
meer door n. w. WAARDENBURG aaiigelrolFen, die haar onder den 
naam van Mytilus lineatus tAM. l)cschrecf, met welke zij echter 
niet overeenkomt [Atin. Acad. Lngd. Bat. 1826 — 1827 Comment. 
de Moll. indig. p. 38); zij komt ook rondom Leiden in de Cingels 
en elders voor. Van beneden heeft het dier nader doen kennen 
Anti. des Sc. «oZ., «ec. .SeWe III, 1835, p. 193 — 213. PI. VIII; CAN- 
TRAINE, die het geslacht om den grootendeels vereenigden mantel 
niet in deze familie, maar bij Byssomya plaatst, noemt het My- 
tilina. Ann. des Sc. nat., sec. serie, VII, p. 302 — 312. Het komt 
echter in de meeste opziglen, zoowel door de schelp als het dier, zeer 
met Mytilus overeen. 
Familia VI. (CLXXXVIII.) Arcacea. Pallium antice fis- 
siim, in tracheam non productum. Pes magnus, in aliis ad 
reptalum inserviens, in aliis byssocorneo, lamelloso, infila- 
menla non diviso praeditus. Branchiae e filamentis solulis 
factae. Testa reguiaris, apicibus remolis. Cardo dentibus 
numcrosis per seriem disposilis. Duae impressiones muscu- 
lares remotae. 
Arca h. (pro parte). Cardo linearis reclus. Testa trans- 
versa, inaequilalera, apicibus, area magna interposita, dis- 
tantibns. Animal {Daphne poli) pede compresso, longitu- 
(*) In de kolommen, die de ovorhlijfs('Is zijn van den tempel van 
Serapis hij de Golf van Bajac, ziet men een gcheele strook, die door 
deze schelpdieren doorhoord is, omtrent 22 voet boven de oppervlakte 
der zee; zie po tl Test. ulr. Sio. 11, p. 216; de nieuwere geologie 
heeft daaruit een bewijs ontleend voor de inzakkingen on opheffingen 
van den grond, waaruit zoo vele veischijnsels hunne verklaring vinden. 
Vergelijk het bekende werk van tiEit Principles of Geology. 
