96 
WEEKDIEREN. 
ia kringen afwisselend geplaatste kraakbeenige tanden en 
met eene enkele rij van kleinere tanden aan den bovenrand; 
de derde maag is op hare inwendige oppervlakte met ha- 
ken, die naar voren zijn omgebogen, gewapend; de vierde 
eindelijk is een langwerpige, blinde zak, welke door de 
lever omgeven wordt. Volgens owen zou deze blinde zak 
een afscheidend orgaan, een pancreas in den cenvoudigsten 
vorm zijn, met de blinde aanhangsels aan den ondersten 
maagmond der visschen overeenkomende (^). Als zooda- 
nig beschouwt hij ook de zoogenoemde tweede maag bij 
de Cephalopoden, een vliezig, blind aanhangsel achter de 
spiermaag, hetwelk bij Sepia en Octopus een spiraalvor- 
mig klapvlies insluit en bij Nautilus door dunne, dwarse 
klapvliezen in vele vakjes verdeeld is (f). Het uiteinde 
van den regten darm ligt bij de weekdieren gewoonlijk 
aan de regterzijde des ligchaams, steeds in de nabijheid 
der ademhalings- werktuigen. 
Speekselklieren, die bij de vorige klasse ontbreken, 
schijnen in deze vrij standvastig aanwezig te zijn. Gewoon- 
lijk zijn er twee, maar bij vele Cephalopoden en enkele 
Gasteropoden, zoo als lanthina, zijn er vier; het voorste 
paar ligt dan zeer digt bij den mond. 
De lever is zeer ontwikkeld. Eene galblaas is bij deze 
klasse niet aanwezig, en de galafscheiding geschiedt niet uit - 
aderlijk maar uit slagaderlijk bloed. Bij Helix is de lever 
in vier grootere lobben verdeeld. Bij Testacella is de le- 
ver dubbel, eene aan elke zijde, terwijl er bij Onchidium 
Peronii drie levers zijn, elk met eene afzonderlijke gal- 
buis; twee van deze buizen planten zich in den slokdarm 
in, zoodat de gal reeds in de maag op de spijsbrei kan 
werken. Ook bij vele Cephalopoden is de lever uit meer- (*) 
(*) Leclures on the compar. Anat of the invert. Anim. p. 300. 
(-[•) Bij sommige cephalopoden zijn folliculi, die grooter zijn dan 
die der lever zelve, aan de galbuizen gelieclit; DüNiEr, beschouwde deze 
deelen als pancreas (Physiol, Catalogue f. p. 229), in welke meening 
ook T. SIEBOLO deelt. Lehrl, der vergt. Anat. I. S. 393. 
