WEEKDIEREN. 
ior, 
voel, zoo als de cirri rondom zijnen rand bij Palella 
en Haliotis. De geplooide en ingekorven zoom of cir- 
kelvormige lip bij de Cephalopoden, de onderscheidene 
tasters rondom den mond bij Nautilus moeten mede als 
gevoels-organen beschouwd worden. 
De smaak kan niet zeer ontwikkeld zijn, daar de 
tong, gelijk wij boven zagen, boornachtig is. Van het 
reukorgaan is niets zekers bekend, hoezeer men bij 
de Cephalopodcn een, het eerst door valencienkes bij 
Nautilus aangewezen, digt bij de oogcn liggend deel waar- 
schijnlijk als zoodanig beschouwen kan. Dat intusschen 
vele weekdieren den reukzin bezitten, schijnt uit waarne- 
mingen te blijken; zoo heeft b.v. swAJiMEROAM van de 
vvijngaardslakken opgeteekend, dat zij, als hij eenig versch 
voedsel m hare nabijheid legde, uit hare huisjes te voor- 
schijn kwamen en spoedig derwaarts kropen. Volgens cu- 
viEB zou de geheele mantel, die deze dieren bedekt, met 
het slijmvlies der neusholten {membrana püuitaria) over- 
eenkomst.g en zeer wel de zitplaats van den reuk kunnen 
Het gehoor-orgaan vvas voor weinige jaren nog alleen 
hij de Cephalopoden bekend. In het kraakbeen van den 
op zijn twee kleine holten vervat, die een beursje om- 
luiten, hetwelk van binnen met een vocht is opgevuld 
u mere holte, waarin het is opgehangen, door talrijke 
vezelachtige draadjes is vastgehecht. In dit zakje ligt bij 
de nieeste soorten een kalkachtig, rond of kegelvormig 
steentje. De gehoorzenuw dringt in het buisje en verdeelt 
zich op deszelfs binnenste oppervlakte in fijne takjes Er 
zijn noch openmgen, noch andere uitwendige deelen van 
def Lsekten als reukir Jn'or’Leschüuwt 
voelertjes der weekdieren do uitoefÏÏ " I 
d'Anat. comp. ^ Principes 
