16 C 
CL. XIII. MOLLLSCA. 
De mannelijke Cejo/ta/opodew hebben eene korle, vrij dikke, 
kegelvormige en doorboorde roede, die zieh ter zijde van 
den reglen darm op dezelfde plaats, waar bij de vrouwe- 
lijke voorwerpen het einde van den oviductus ligt, in den 
kieuwzak verheft. Of er eene iiibrenging van dit deel in 
den trechter van het vrouwelijk individu plaats heeft, is 
nog niet genoegzaam opgehelderd, 
De eijeren worden gelegd in hoopen of met elkander 
door steeltjes en eene kleverige zelfstandigheid in trossen 
verbonden. Hierin heerscht bij de onderscheidene geslach- 
ten w'ederoni grootc verscheidenheid. Dij Loligo zijn vele 
eijeren in snoeren van eene geleiachtige zelfstandigheid 
verceuigd; bij Sepia zijn zij vrij groot en met een hoorn- 
aclitig, zwart hulsel oinsloten, dat aan de eene zijde steel- 
vormig verlengd is, en waardoor de eijeren aan elkander 
of aan vreemde ligcharaen worden vaslgehecht. 
Bij de ontwikkeling van he\- emlrijo in het gelegde ei 
ontstaan groeven in den dojer op de plaats, waar vroeger 
het kierablaasje gelegen was, welke zich niet over den ge- 
heelcn dojer uitstrekken. Hier ter plaatse ontstaat later 
het embryo als eene, in den beginne vlakke, ronde, schijf- 
vormige kiem, waarin vroegtijdig reeds onderscheidene 
verhevenheden het eerste ontslaan van den mantel, van de 
oogen en van den, aanvankelijk uit twee afzonderlijke helf- 
ten gevormdeii trechter aanwijzen. Deze kienischijf begint 
zich meer en meer in zijn centraal gedeelte op te heffen, 
breidt zich aan den omlrek steeds verder uit en om- 
geeft eindelijk den geheelen dojer. Hierbij wordt een ge- 
deelte van den dojerzak tusschen de armen aan de buik- 
zijde in den mantel opgesloten, zoo dat men later eenen 
in- en nitvvendigen, door eenen engen steel verbonden 
dojerzak aantreft (*). 
23, October 1839, PUILIPPI in MiillER’s Archiv 1839, S. 301 — 310, 
Taf. XV; PETERS ald. 1840, S. 98 — 100 en MUSE edwards Ann. des 
Sc. natur., 2“ Série, XVIll, 1842, p. 331 — 347, met vele afbeeldingen. 
Bij een onvolkomen bewaard exemplaar van inannelijken Nautilus vond 
ik do gebecle bursa Needhammii (vesicula seminalis) opgevuld met 
een enkel cilindcrvormig, lang en ineen gewonden kanaal, van 1 milli- 
meter middellijn, binnen hetwelk een fijne spiraaldiaad lag. 
(*) Vroeger meende men, dat de dojerzak door dezen steel met den 
