VISSCHEN. 
199 
**ju van de achterste ledematen alleen de vingers overig, 
die door de stralen der buikvinnen voorgesteld woi’den. 
De vergelijking van de visch-schedelbeenderen met die, 
welke bij den schedel der overige gewervelde dieren worden 
waargenomen, is eeneklip, waarop de schranderheid van vele 
natuuronderzoekers schipbreuk heeft geleden. De schedel 
bestaat bij de beenige visschen uit een veel grooter aan- 
lal beenderen dan bij den menseb, en deze bijzonderheid 
l^an ten deele daaruit verklaard worden, dat lielgeen in 
<ien embryonalen toestand bij den raensch en de zoogdie- 
•■en afzonderlijke beenpunlen zijn, bij de visschen veelal 
gedurende het geheele leven als afzonderlijke beenderen 
gescheiden blijft. Bovenal talrijk zijn de beenderen, die 
gezamenllijk het slaapbeen bij den niensch vertegenwoor- 
digen (^j. Bij eene oppervlakkige beschouwing wordt dc 
zwarigheid nog vergroot door de beenderen, die tot het 
zeer ontwikkelde tongbeen behooren en tot den toestel der 
ademhalingswerktuigen betrekking hebben, welke zich met 
de schedelbeenderen verbinden. Verder moet men som- 
oi'ge beenderen tot het huidskelet brengen, die geene 
overeenstemmende deelen in den schedel der hoogere ge- 
wervelde dieren bezitten (f). 
Aan de grondvlakte van den schedel onderscheidt men 
gemakkelijk drie beenderen, welke in eene rij voor elkan- 
der gelegen zijn ; het grondstuk van het achterhoofds- 
been, het ligchaam van het wiggebeen, hetwelk eene 
langwerpige, van boven gesleufde beenplaat is, en het 
ploegbeen, dat naar voren toe breeder^^en dikker wordt 
*) Over dit heen bij de gewervelde dieren en over der schedel in 
het algemeen vindt men veel belangrijks in het uitmuntend werk van 
z- HAILMANN, Die vergleichende Osteologie des SMafenheins.ViA ^ 
knpfertafeln, Ilaunover 1837, 
(+) Zonder eene grootere uitvoerigheid dan dit handboek toclaat, 
k<wnen wij van de onderscheidene benamingen, waarmede wij desche- 
rtelbeenderen beschrijven, geene nadere verklaringen geven, en wij moe- 
en ons daarom ook van eene heoordecling van andere, afwijkende 
aanien veelal onthouden. 
