200 
VlSSCHEiV. 
en dikwerf aan de ondervlakle met tanden gewapend is. 
Hel grondstuk van het achterhoofdsbeen is een waar wer- 
velligchaam, en heeft van achteren eene kegelvormige 
holte ter verbinding met den voorsten rugwervel. Boven 
hetzelve ligt aan weerszijde een zijdelingsch achterhoofds- 
been of gelediiigsdeel {occipitale laterale, bovenste wervel- 
boog), hetwelk met de parles condyloideae van het men- 
schelijk achterhoofdsbeen overeenkomt. Deze beenderen 
komen van boven tegen elkander, maar laten tusschen zich 
en het grondstuk van onderen eene bijkans driehoekige 
opening {foratnen magnum) over, door welke het rugge- 
rnerg naar de schedelholte loopt ; zij zijn doorboord met 
eene aanzienlijke opening, waardoor de nervus vagus, en 
een kleiner gat, waardoor de n. glossopharyngeus uit den 
schedel komt. Boven het achterhoofdsgat ligt een onge- 
paard been, hetwelk in het midden somtijds een scherpen 
kam vormt en aan het schubdeel van het achterhoofds- 
been [crista ocoipilalis) beantwoordt. Hel scheidt dikwerf 
boven op den schedel de twee wandbeenderen af cn sluit zich 
van voren aan de voorhoofdsbeenderen, waarom covieii er 
den naam van tusschenwandsbeen (os interparietale) aan 
gegeven heeft. Ter zijde van dit been en boven de zijde- 
lingsche achlerhoofdsbeenderen ligt aan weèrszijde een 
klein beentje, hetgeen gewoonlijk mede tot het achter- 
hoofdsbeen gerekend wordt, het os occipilale exlernum 
van CDviER. Bojanus beschouwde dit been als hel rolsach- 
tige been, omdat een der half cirkelvormige kanalen van 
den doolhof door dit deel bedekt wordt C'). Maar deze 
bijzonderheid geeft, zoo als uit de groote ontwikkeling 
der halfmaanswijze kanalen bij de visschen blijkt, welke 
door verschillende beenderen beschermd worden, geen ge- 
noegzaam bewijs voor deze opvatting. Ik geloof echter met 
HALUiANN, dat het een deel van het slaapbecn is. Boven het lig- 
chaam van het wiggebeen en onmiddellijk voor de zijdelingschc (*) 
(*) BOJiNDS Analome Teatud. Europ. p. 171. 
