20<i 
VISSCllEN. 
ken worden, die zich in eenen builenslen en binnenstere 
vleugel onderscheiden. 
Ouder de oogholte ligt eene rij van platte beenschubben, 
geheel naar builen, welke eenen halven ring vormen, die van 
achteren met het achterste voorhoofdsbeen verbonden is. Deze 
beentjes beschouwen sommige schrijvers als gedeelten van het 
jukbeen ; maar zij behooren misschien tot het huidskelet en 
zijn althans met den slijmafscheidenden toestel der zijde- 
lingsche streep [Unea laleralis), als eene voortzetting daar- 
van op den kop, verbonden (^). liet voorste dezer onder- 
oogkasbeentjes {ossa suborbilalia), dat tevens het grootste 
is, vormt den buiten- of onderrand der neusholte. De 
bovenrand van den zak van het reukorgaan wordt door 
eene smalle beenplaat gevormd (het neusbeen volgens 
cuvier), die mede lot het huidskelet schijnt te behooren, en 
aan weórszijde van hel voorhoofdsbeen naar het opperkaak- 
been loopt. 
De onderkaak is in eene linker en regler helft ver- 
deeld ; deze twee helften zijn in het midden alleen door 
kraakbeenig en bandachtig weefsel verbonden. Elke helft 
bestaat gemeenlijk uit drie stukken : een geledingsstuk aan 
de achterzijde [os articulare), daaronder een klein been- 
stuk voor den hoek der onderkaak [os angularc), en een 
voorste stuk, waarin de tanden bevestigd zijn (het tand- 
sluk, os dentale), in welks achterrand eene driehoekige 
uitsnijding is tot opneming van het geledingsdeel. 
Wij moeten nog het tongbeen beschouwen, hetwelk in 
de klasse der visschen door zijne verbinding met de kieu- 
wen, als een beenige ademhalings-loestel, eene groole ont- 
wikkeling vertoont. Het ligchaam van het tongbeen ligt 
onder den kop in de middenvlakte, en vervalt gemeenlijk (*) 
(*) Vergelijk STANNItJS, Ueher die Knoche7i des Seitetikmiales der 
FiscTie, ïRORiEP’s Neue Notizen Ed. XXIII. S. 97 — 100. (April 1842). 
Van denzelfden aard zijn ook eenige beenplaatjes, die aan Avedrszijde bij 
vele visseben naast de wandbeendcren liggen, de ossa supra-tempora- 
Ua van BAKKER en cdtier. 
