VISSCHEN. 
207 
beenderen, de tong, de kieuwbogen en de ossa pharyn- 
gealia gehecht. Zeldzaam vindt men tanden aan de twee 
bovenkaaks-beenderen, die in de lip liggen. De gedaante 
is zeer verschillend, somtijds die van platen, meestal die 
van kegels, omtrent als de hoektanden der zoogdieren. 
Somtijds zijn de tanden haarvormig dun, b. v. bij hel ge- 
slacht Chaetodon. De wijze van aanhechting verschilt; doch 
slechts zelden zijn zij in holle tandkassen ingeval ; gewoon- 
lijk alleen door bandmassa aan de beenderen verbonden 
of door verbeening daarmede vergroeid. Zij worden veel- 
al gestadig vernieuwd, en eene regelmatige, slechts een- 
maal plaats hebbende landwisseling komt alleen bij de 
zoogdieren voor (^). 
Speekselklieren worden in de klasse der visseben niet 
aangelrolfen. Deze deelen zijn in den regel sterker ont- 
wikkeld bij dieren, welke van plantaardig voedsel leven, 
dan bij die, welke dierlijk voedsel gebruiken; devisschen 
leven grootendeels van bet laatste. Ook kan het speeksel 
daar, waar gcene kaainviug plaats heeft en het voedsel, 
zoo als bij de visschen, schielijk wordt doorgezwolgen, 
ligler ontbeerd worden. Er zijn wel, b. v. bij de roggen 
en haaijen. onder liet gehemelte korrelige klieren, welke 
een slijmachtig vocht afscheiden, maar deze kan men niet 
als overeenstemmend met de speekselklieren beschouwen. 
Evenmin is er eene uitvoerende buis aan het, onder den 
schedel, voor de ossa pharyngealia liggende deel bij de 
karpers, hetgeen men als speekselklier beschouwd heeft (-]-), 
en welks groote zamenlrekking op de werking van ver- (*) 
(*) Om een grondige kennis van de tanden der visschen te verkrij- 
gen, kan men hier het naanwkenrig en veelomvattend werk van n. 
OWES Odmtography. Londen 1840 — 1845. 8“. p. 1 — 178 vergelijken. 
(-[-) H. BATHKE, Beitrilge sur GescMchte der Thiertvelt. II, Ilalle 
1824. 4®. S. 1—7. Niet slechts bij Cyprinus, maar ook hij Cobilis, 
•Silurus, Belone enz., vond B. een dcrgelijk sponsachtig weefsel (hij 
het laatstgenoemde geslacht zeer klein), cn hij meent, dat het over het 
geheel voorkomt bij die (heenige) vissclien, welke geene appendices 
pyloricae bezitten. 
