908 
VISSCHEN. 
schillende prikkels door webeu en aiüu,ER aangetoond is("^). 
De tong is bij de meeste visschen klein en heeft wei- 
nig bewegelijkheid. De slokdarm vangt in de wijde mond- 
holte trechtervormig aan, is gewoonlijk zeer kort en van 
binnen met langwerpige plooijen voorzien. Het is dikwerf 
moeijelijk de maag, waarin de slokdarm oumiddellijk over- 
gaat, van dezen naauwkeurig af te scheiden en beider 
grenzen juist te bepalen. Bij eenigcn, zoo als hij het ge- 
slacht Cyprinus en bij Cohitis fossilis, is de maag van den 
slokdarm in het geheel niet onderscheiden. 
Het keelgat (pharynx) is steeds door eene laag van kring- 
vezels, eene ware sluitspier, achter do ossa pharyngealia 
omgeven. 
Bij sommige visschen, zooals bij den snoek, heeft de 
maag eene langwerpige gedaante, in het midden wijder, en 
de portier ligt aan het achtereinde, tegen over den boven- 
sten maagmond. Bij andere buigt zich de maag met eenen 
hoek of boog om, en is het kropgedeelte [pars cardiaca) 
van het porticrgedeelte door eene vernaauwing afgeschei- 
den, terwijl het eerste overal bijkans even wijd is. en 
het laatste naar zijn einde, waar het in den darm over- 
gaat, aanmerkelijk naauwer wordt. Zoodanig is b. v. de 
gedaante der maag bij Cyclopterits lumpus. De meest ge- 
wone vorm der vischmaag is echter die, waarbij het krop- 
gedeelte, zich naar onderen toe tot een’ blindzak verlengt, 
en het porticrgedeelte dwars boven dezen blinden zak en 
aan de regterzijde van de maag ligt, als een enger, darmvormig 
gedeelte; zoodanig eene maag ziet men b. v. bij Lophius 
piscatorius, Sciaena Aquila en, onder onze zoetwater-vis- 
schen, bij den baars. Het spiervlics van de maag is altijd dunner 
dan dat, hetwelk bij het begin des slokdarms wordt waar- 
genomen en bestaat uit cverlangsche en kringvorniige vezels. (*) 
(*) E. H. WEDER, in MECKEl’s Arch. filr Annt. u. Physiol. 1827. 
•S. 308 — 311, liouclt dit deel voor een orgaan van den smaak. Müiier 
vond er animale spiervezels in, Physiol. II. S, oü. 
