VISSCHEN. 
De rneesle beenige visschen paren niet, maar de man- 
netjes besproeijen de door de wijfjes gelegde eijeren met 
hun zaadvocht. Het is waarschijnlijk, dat de mannetjes 
door den reukzin geleid worden, waardoor zij in den rij- 
tijd zich rondom de wijfjes van hunne soort verzamelen, 
en in derzelver nabijheid komen. Onder diegenen, welke 
paren, zijn ook nog eijerleggende soorten. Levendbarend 
zijn onder de beenige visschen slechts weinige, b, v. 
Anablebs, Blennius viviparus. Bij de kraakbeenige daar- 
entegen zijn onder de Plagiostomen slechts de Rajae in 
bijzonderen zin en de soorten der haaijen van het ge- 
slacht Scyllium eijerleggend. Het ei heeft bij deze roggen 
en haaijen eene vaste, hoornachtige, langwerpige, platte 
schaal, waarvan de vier hoeken bij de roggen in spitsen, 
en bij de haaijen in lange kronkeldraden, die om elkan- 
der gewonden zijn, uilloopen. 
De ontwikkeling der visschen onderscheidt zich van die 
der geschubde kruipende dieren, der vogels en visschen 
doordien er geen amnion noch allantois gevormd wordt. 
Bij den aanvang bespeurt men ook hier die verdeeling 
of doorklieving van den dojer, waarvan wij bij verschei- 
dene klassen van ongewervelde dieren reeds melding ge- 
maakt hebben (^). Nadat de dojer weder glad geworden 
is, ontstaat de kiemschijf en breidt zich in haren groei 
over den dojer uit, tot dat zij dien geheel omgeeft. Na 
dat deze aldus tot eene blaas geworden is, of bij andere 
visschen reeds vóór dal tijdperk, ontstaat er in dat gedeel- 
te der kiemschijf, hetwelk het eerst gevormd was, eene 
körnigen Bau der lloden bei mehreren Fischeji, in tiedemank und 
TRETiRANDS, Zeitschr. f. Pkysiol. IV. 1831,8.100 113. en n. stan- 
NIIJS, Ueber die miinnliclie GescUechtstheile der Rochen u. llaien, 
MüELER’s Archiv 1840, 8. 41 — 43. 
(*) Waarnemingen over dit onderwerp bij knnstinatig bevrachte 
vischcijeren zijn door RCSCOSi bekend gemaakt, MüllER’s Archiv 183G. 
S. 278 288, Taf. XllI. De eijeren bekomen eene verlievenbeid of uit- 
puiling en deze, niet de gclicele dojer, is de zitplaats van de rcgelm.atig 
toenemende groeven. Latere waarnemingen toonen, dat dit verscbijnsel 
van de ontwikkeling en verandering van de kiemblaas afliangl. 
