258 
ViSSCÏÏEN. 
zich vooral iti ticii eersten kieuwhoog, hoezeer ook een, 
meestal kleinere, lak zich in het verhemelte verspreidt. 
Wanneer de visschen den smaakzin bezitten, schijnt het 
verhemelte veeleér dan de long de zitplaats van dien zin 
te wezen. 
Het .reukorgaan ligt gewoonlijk voor de oogen aan 
weèrszijde op de bovenvlakte van den kop ; sleclUs bij 
de Cyclosloinen en Amphioxus is het enkel of ouparig. Bij 
Lophius piscalorius vertoonen zich de reukorganen als 
twee kleine, door eenen steel aan de bovenlip bevestigde 
bekertjes. De holte is van binnen met een slijmvlies be- 
kleed, hetwelk op den bodem plooijen heeft, die uit een 
middenpunt als stralen voortkomen, of welke dwarse strepen, 
aan weèrszijde van eene, in de lengte loopende as vormen. 
Bij de bcenige visschen heeft elke neusholte gewoonlijk 
twee openingen, cene aan de voorzijde en eene aan het 
achtereinde. Behalve bij de My.xinoiden slaat de neusholte 
met de mondholte in geene verbinding, zoo als bij de 
gewervelde dieren, die door longen ademen, het ge- 
val is. 
De oogen der visschen liggen, de schollen (het geslacht 
Pleuronectes) uitgezonderd, aan weèrszijde van den kop, 
dikwerf meer naar boven, somtijds geheel ter zijde, zoo 
als bij de hamervisschen {Zygaetiae). De beenige oogholte 
is niet volkomen gesloten, maar naar voren en achteren 
open. De oogbol is gewoonlijk van voren platter en van 
achteren onregelmatig bolrond. Hoezeer hij weinig bewe- 
gelijk is, heeft bij echter bij de meeste visschen zes spie- 
ren, vier regte en twee schuinsche, even als bij den 
menseh. In sommige visschen wordt de oogbol, die alsdan 
klein is, door eene onverdunde en ondoorschijnende voort- 
zetting der huid bedekt; bij de meesten vormt de huid 
om den voorraud van den oogbol eene kringvormige plooi, 
en gaat dan dun en doorscliijnend, als bindvlies over den 
oogbol heen. Slechts weinige hebben oogleden niet vrije 
randen; sommige haaijen ook een derde ooglid, de mem- 
