VlSSCllEN. 
250 
hrana nictiUms. Traanklieren ontbreken. Het harde oog- 
vlies {sclerotica) is veerkrachtig en peesachtig; het bevat 
van binnen eene kraakbeenige schijf, welke somtijds ten 
deele verbeent. Het hoornvlies is plat of althans niet zeer 
bol. Binnen legen cle sclerotica ligt de buitenste plaat van 
het vaalrijke vlies (clioroïdea) , een glinsterend zilver- of 
goudkleurig vlies, hetwelk in den regenboog overgaat; 
daarop ligt de vaatlaag, welke door een net van bloed- 
vaten gevormd en door eene zwarte kleurlaag bedekt is; 
deze laatste gaat aan de achterzijde van de iris in het 
druivenvlies over. Aan den ingang van de gezigtszenuw 
in den oogbol ligt bij de meeste beenige visschen een 
vaatrijk ligchaam, hetwelk de genoemde zenuw als met 
eenen onvolkomen ring omgeeft (glandula choroidalis, 
vergel. boven bl. 218). De plaats, waar de gezigtszenuw 
in den oogbol komt, ligt dikwerf niet in de as van het 
oog. Het netvlies ontstaat uit eene streep of onregelmatige 
wille vlek, waar zinh de, meestal als een geplooide band 
gevormde oogzenuw ontvouwt. Bij vele beenige visschen 
dringt een verlengsel van de choroidea als een zeissen- 
vormige band {processus fulciformis) van den ingang der 
gezigtszenuw door het glasachlig vocht, en hecht zich aan 
den rand van het beursje van de kristallens; veelal ge- 
schiedt die aanhechting door middel van een doorschijnend 
knopje [campanula Ualleri), welks maaksel nog niet ge- 
noegzaam bekend is. Hel glasachtige vocht is vloeibaarder, 
dan bij de overige gewervelde dieren. De kristallens is 
bijna kogelrond en zeer groot; zij dringt met hare voorste 
oppervlakte door de pupil. Het walerachtig vocht is slechts 
in geringe hoeveelheid aanwezig (“^). 
Het gehoororgaan der visschen beslaat alleen uit dal (*) 
(*) Vergelijk KOSEwrnAl, Zergliederung des Fisoliauges in BEll’s 
Arcliiv X. S 393 — 414; D. w. soemmerring, De oculovum hominis 
<»iimaliumque sectione horizontali. GücUin{rae 1818, fol. p, 62— 71 ; 
r.OiTsCHE Ueber die Retina i'rn Aiige der Grntenfisehe, müii.er’s 
Archiv 1834. I. S. 457 — 466. 
