CL. XIV. PISCES. 
255 
Miiii. : zie BLOCn Syst. Iclith., p. 531, 533. Tot dit geslaclit behoort 
eene door laCEPÉde onvolkomen beschrevene en slecht afgebeelde 
soort, Gasirobranchus Dombey •, Potss. I, PI. 28, fig. 1. 
Familia III, (CCXXII.) Petro7ny%onini (Hyperoartki) . 
Corpus cylindricuin, ore antico, labio circulari aut Innato. 
Cavitas oifactoria foramine nasali externo supra aperta, 
postice in canaletn, palatum non perforantem, coecum pro- 
ducta. Thorax cartilagineus, branchiarum apparalum sus- 
tentans, ex slriis utrinque sub cule a dorso versus ventrem 
descendentibus compositus. Pinriae duae dorsales, postica 
eum catidali conjuncla. 
Ammoeoetes diijiér, Dentes nulli. Braiichiae intus in 
pharynge aperlae. Aperturae branchiales exlernae parvae, 
in suico longitudinali sitae. Labium superum semicirculare* 
Cf. Doaiéril, Disseriation sur les Poissons cyclostomes {lUagti- 
sin encyclopédique 1808); BAIDKE Beitrtlge aur Gesch.der Thier- 
welt, IV, 1827, S. 66—102, Tab. II, lil. 
Sp. Ammoeoetes hranchialis, Petromyson hrancliialis l. coéri:v, 
Iconogr., Poiss. Pl. 70, fig. 3, YARKELL Brit, Fishes II, p. 459. 
In zoetwater in vele landen van Europa, meest op den bodem of in 
het zand zich ophoudende; deze soort bereikt 6 of 7" lengte. 
Petromyzon t. (excl. Petr. branchiali). Dentes labiales 
et linguales plures. Branchiae intus in tubo suboesophageo, 
postice coeco apertac. Annulus labialis circularis, cirris 
multis, parvis fimbriatus. 
Sp. Petromyzon marinus 1. -f, BlOOn Iclilh., Tab. 77, GDÉRIN 
Iconogr., Poiss. Pl. 70, fig. 1, tarreii, Brit. Fisches II, p. 448; 
Petromyzon Jlaviatilis t. •{•, BLOCH Ichth., Tab. 78, fig. 1, cov. 
B. ani. éd, ill.., Poiss. Pl. 120, fig. 1 (nomine Petr. marini). De 
eerste soort, die in de zee leeft, komt tegen den zomer in de rivie- 
ren, en bereikt cene lengte van meer dan twee voet; de laatste, 
veel kleinere, .«cliijnt altijd in zoetwater te blijven. Men noemt deze 
visschen Lamprei [Lumpelra van lamhendo petras), Pricke, enz. 
Deze dieren gebruiken hunne tong als een zuiger en hechten zicli 
met den mond aan onderscheidene ligchamen vast; zij ademen dan 
door de zijdelingsche kieuw-openingen in en uit. Over de anatomie 
is de verhandeling van n. bathke (Bemerkungen Uier deti 
Bau der Pricke, Petromyzon fluviatilis. Dantzig 1825, 4o,) als hoofd- 
werk te beschouwen. 
