CL. XIV. PISCES. 
579 
Sp. Chaelodon rostrutus, Chelmon rostratiis CDV., iiNN. Mus. 
Ad. Frid. Tab. 33, f. 2, BIOCH Ichth. Tab. 202, fïg. 1, CDV. fl. ««i., 
éd. zll., Pl. 40, Rg. 1; deze viscli bespuit de inseklen, die op water- 
planten zitten, even ais de Toxules, zie boven bl. 37.5). 
Chaetodon chrysozonus K. et v. hass. [Chaetodu7i einieacatUlius 
CDV.; C/taeiodon labiatus K. et V. D., Chaelodon 7iieltinoptts CDV. 
anct. BLEBKEB) CDV. R. ani., éd. ill., Pl. 38. fig. 2. Beide deze soor- 
ten zijn uit Oost-ludlë, jjelijk Chaelodon vagahundus l., BlocH 
Ichth. Tab. 204, en eenige andere. 
Uit bet westelijk halfrond zijn van de Linneaansche soorten Chae- 
todon striatus L., Mus, Ad. Frid. Tab. 33, fig. 7, Biocn /c/j/A. Tab. 
205, fig. 1 en ile kleine, in verzamelingen zeer gewone, Chaelodon 
capistratus t., Mus. Ad. Frid., 1.1. fig. 4, BIOCH 1,1. lig. 9. 
Familia XL. (CCLIX). Sparoidei cdv. (additis Maemi- 
deis ejusd.) Corpus compressum, elongatum aut ovale, 
squamis magnis nee crassis, ctenoideis obleclum. Oculi 
niagni. Denles plerumque in maxillis lanluni. palato eden- 
lulo, aut denles parvi in osse vomeris. Radii membranae 
branchiostegae plerumque 6. Opercula numquam spinosa. 
Pinnae peclorales magnae, saepe falcatae, usque ad medium 
corporis aut ultra medium protractae. Pinnae ventrales 
Ihoracicae. Pinna caudalis furcata. Pinna dorsi longa. Linea 
lateralis dorso parallela, continua, plerumque distinctissima. 
Deze familie bevat zeevisschen, waarvan in de Middel- 
landsehe zee vele soorten voorkomen ; slechts vier of vijf 
van deze soorten zijn ook in de Noordzee waargenomen. 
Met de Percoïden liebben zij vele verwantsehap, maar bij 
deze zijn de ossa palati meestal met tanden voorzien, het- 
geen hier nooit het geval is, terwijl er sleehts bij zeer 
enkelen op het ploegbeen tanden voorkomen. Ook zijn bij 
de sparoïden de kieuw-dekselbeenderen zonder tanden of 
stekels; hoogstens is bet />raeo/)ercz«/M»t aan den rand fijn- 
gestreept of ingekorven. Er zijn slechts weinig blinde aan- 
hangsels aan den poertier, gemeenlijk 4 of 5 (bij sommigen 
6, bij anderen slechts 3). Zij hebben eene zeer groole zwem- 
blaas. Onlangs heeft TROSCHEL op de bijzonderheid opmerk- 
zaam gemaakt, die de schubben bij deze familie aanbieden, 
he strepen, die op de schubben voorkomen, loopen over de 
geheele vlakte dezer deelen niet, zoo als gewoonlijk, in eene, 
aan den rand evenwijdige rigting, maar in het bovenste en 
