IvRülPHNDE DIEREN. 
455 
Bij de hagedisachlige en .schildpadachtige dieren is liet 
hart uit twee, gewoonlijk door een tusschenschot volkomen 
gescheidene voorhoven en twee, met uitzondering der kro- 
kodillen, slechts onvolkomen afgescheidene kamers gevormd. 
Echter zou bij de schildpadden volgens caidesi en anderen 
het slag^aderlijk bloed zich door eene hoogroode kleur van 
het donkerder aderlijk bloed onderscheiden *). Bij de 
schildpadden is het hart meer breed dan lang en heeft zeer 
ruime voorhoven en dikke spier wanden. Er ontspringen 
twee slagadcrstammen of bij sommigen een enkele stam 
uit het hart, die zich dan echter, reeds digt nadat hij uit 
het hart te voorschijn komt, in een regter en linker stam 
deelt. De regter stam is dikker en verdeelt zich in een 
gemeenschappelijken truncus anonymus en een' nederda- 
lenden stam ; de eerste splitst zich in een’ linker en reg- 
ler tak, waaruit de ondersleuteibeens- en sirotslagadcren 
van beide zijden ontspringen. De nederdalende stam vormt 
regts een boog en vereenigt zich vervolgens met eenen 
lak van den linker stam tot vorming van de nederdalende 
aorta. Vóór dezen verbindingstak, die als voortzetting van 
den stam beschouwd kan worden, geeft de linker aorta 
slagaderen voor de maag en het darmscheil af (f). De 
longslagader verdeelt zich in twee takken ; tusschen eiken 
dezer takken en den boog der linker en regter aorta ligt 
eene verbindingsbuis (ductus Botalli], die echter bij de 
schildpadden reeds in jeugdigen leeftijd toegegroeid en ge- 
floten is; vervolgens wordt de longslagader eensklaps, voor 
zij in de longen komt, enger. Ook bij de hagedis- 
^chtige dieren geeft de linker aorta geene lakken naarvo- 
*’®D, naar den kop of de voorste ledematen, maar naarde 
‘Dgewanden, benevens een’ verbindingstak voor de neder- 
dalende regter aorta, waarmede zij de aorta ahdominalis 
(*) BlDMEHBACn’s Klehie Schriften. Leipïig 1804. 8“. S. 70, 71. 
(t) Cdtier noemt de linker aorta daarom ook aörte viscerale. Zie 
j'l'l’eeldingen van liet iiart en de groole vaten hij Emys earopaea in 
klassieke werk van BOJAtfOS, Tab. XXIX. tiir. 160 161 
II. 38 
