KRUIPENDE DIEREN. 
4Si 
neming, dat kikvorschen, als zij bij toeval iets hebben 
ingeslikt, dat hun onaangenaam is, zulks spoedig 'weder 
uitbraken^ willen afleiden, dat zij het vermogen bezaten, 
om door den smaak hun voedsel te onderscheiden ("') ; 
men kan dit echter en misschien met meer regt als een 
bewijs beschouwen, dat de maag door sommige voorwerpen 
een’ onaangenainen prikkel ondervindt. De tong dient hier 
hoofdzakelijk als werktuig van aangrijping of doorzwel- 
ging van het voedsel, of, gelijk wij reeds zeiden, alstast- 
orgaan. Bij vele padden en kikvorschen is de tong vleezig, 
glad, met slijm bedekt, van voren vastgehecht, van ach- 
teren vrij en in de rust in den mond terug geslagen, 
terwijl zij zich bij het aangrijpen van de prooi omslaat, en, 
met het achtereinde naar voren, uit den mond wordt uit- 
gestrekt. De Pipa en het geslacht Xenopus bezitten in 
het geheel geene tong. Bij den salamander is de tong 
alleen aan de randen vrij. Bij de meeste slangen is de 
tong zeer glad, en verdeelt zich aan de punt in twee buig- 
bare draden; haar grond is in eene vliezige scheede inge- 
sloten ; dezelfde inrigting vindt men bij sommige hagedis- 
achtige dieren. Voor groote uitrekking vatbaar, van voren 
knopvormig, is de grijptong van het kameleon. Bij de 
meeste hagedisachtige dieren is de tong langwerpig, drie- 
hoekig, aan de punt in het midden een weinig ingekorven 
an slechts zelden, zoo als bij Igmna, met fijne tepeltjes 
of vlokjes digt bezet, gewoonlijk slechts gerimpeld of met 
schubjes bedekt. De tong is bij den krokodil vleezig, met 
punt en aan hare randen vastgehecht aan den grond 
‘Ier mondholte tusschen de zijdelingsche stukken der onder- 
kaak, zoodat men vroeger haar aanzijn ontkend heeft. Het 
Achterste gedeelte kan echter bewogen en door het tong- 
been worden opgeheven, zoo dat er eene plooi of vouw 
Ontstaat, die den ingang van den slokdarm bedekt, en het 
'vater verhindert daarin te dringen. De doorzwelging, (*) 
(*) Biologie, Vt. S. 245. 
29 ^ 
