456 
KRUIPENDE DIEREN. 
met de imigting der spieren bij den mensch, terwijl een 
algemeen plan in de spieren der gewervelde dieren even 
onmiskenbaar is als in de overige hoofddeelen der bewerk- 
tuiging ('*). De bewegingen zijn overigens in deze dier- 
klasse niet zeer verschillend; eenige kunnen zwemmen en 
springen, andere loopen en klimmen ; de meeste hebben 
slechts eene kruipende beweging. Slechts een enkel ge- 
slacht (Draco onder de hagedisachtige) kan eenigermate 
vliegen of liever fladderen, door eene uitbreiding der huid 
langs de zijden van het ligchaam, welke door de verlengde 
ribben ondersteund wordt. Een geslacht der voorwereld 
(Plerodactylus) heeft hoogst waarschijnlijk meer in den 
eigenlijken zin gevlogen, door behulp van een vlies, het- 
welk door een zeer langen vinger ondersteund werd. 
De kruipende dieren zijn in het zieleleven zeer weinig 
ontvvikkeld en staan hierin naauwelijks op hoogeren trap 
dan de visschen. Zij groeijen langzaam en leven lang ; in 
gematigde en koude streken hebben zij eenen winterslaap, 
vele misschien in warme klimaten een’ zomerslaap, terwijl 
de regentijd hen weder uit hunne schuilhoeken doet te 
voorschijn komen. Zij hebben meest een taai leven ; som- 
mige kunnen in gevangen toestand maanden lang zonder 
voedsel in het leven blijven; zij kunnen groote hitte en 
koude verduren (-[-). De prikkelbaarheid der spieren blijft 
na den dood nog lang over, even gelijk in van het dier 
(*) Over de myologie dep Reptilia raadplege men, behalve de alge- 
mcene werken over vergel. ontleedkunde, bojands voor de schildpadden, 
B’AlTOS voor de slangen {Muskelsystem eines Python hiviltatas, 
müher’s Archiv 1834, S. 346—364, S. 432—450, S. 528—543,) 
ZEiVKER [Ratrachomyologia Jenae 1825, 4=.) en vooral Dccès {Recherches 
sur l'ostÉologie et la myologie des Batraciens Paris 1835, 4’.) voor 
de kikvorschachlige dieren. Vergel. ook de compilatie van rijmer jOBES 
in zijn artikel Reptilia in lODD’S Cyclopaedia IV, p. 273 — 287. 
(f) Bidmenbach zag eenen, in het ijs verstijfden en onbewegelijk 
vast bevrozen boomkikvorsch, nadat bet ijs gesmolten was, weder tot 
zich zelven komen, zich bewegen en nog lang daarna voortleven. Kleine 
Schriften, S. 98. 
