402 
CL. XV. REPTILIA. 
uitwendige kieuwen bezitten, die gedurende het geheele 
leven de hoofdorganen der ademhaling blijven, voegen zich 
natuurlijk Amphiuma en Mowpoma, die wel de kieuwen 
verliezen, maar levenslang een kieuwgal achter den kop 
behouden. Dat van Menopoma wederom de dusgenoemde 
groote salamander van Japan niet kan worden afgeschei- 
den, heb ik vroeger getoond, en wordt thans algemeen 
ingezien. Ondertusschen verliest dit dier de kieuwen en 
vertoont ook geene kieuwopening. Het eenig kenmerk de- 
zer, overigens zoo natuurlijke afdeeling kan dus niet in 
het blijven der kieuwen gezocht worden. 
Door den habitus vervallen de Proteiden in twee natuur- 
lijke groepen. De eene groep omvat Siren, Protens, Am- 
phiuma; zij onderscheidt zich door zeer kleine pooten en 
een langwerpig ligchaam; de andere groep omvat Meno- 
poma of Cnjptobranckus en Siredon (den Axolotl) en gaat 
door den laatsten, die volkomen op eene larve van Sala- 
mandra gelijkt, tot de volgende familie over. 
Phalanx 1. Anguinea. Corpus elongatum, teres, pedibus 
brevissimis, gracilibus, aut quatuor aut duobus anlicis solum. 
Culis glabra. Cauda compressa, anceps, pinna adiposa. 
Habitus anguium aut scincorum. 
Siren i. Branchiae persistenles. Pedes duo brevissimi 
pone branchias e trunco eniergenles, tetradactyli aut tri- 
dactyli; posteriores nulli. Caput obtusum ; maxilla superior 
ultra inferiorem producta. Dentes subulati, conferti in 
palato. 
Sp. Siren lacertma L., CDT. R. a., éd. ill.. Rept. PI. 42, 
fig. 2, Eins. Phil. Transact. 1766, p. 189, Tab. IX, (recus. in 
j. hdnier’s Observations on animal Oecotiomy, tvitli notes hy 
R. OWEN, Loriclon 1837. Pl. 52), oesterdam in liNN. Amoen. Acad. 
VII. 1769, p. 311—326, Tab. V; dit dier leeft in de moerassen 
van Zuid-Caroliua en bereikt eene lengte van drie voet; de pooten 
Lebben vier vingers, De Siren voedt zich met 'wormen en inseklen. 
Het geraamte vertoont bijkans 90 wervels, 8 paar korte ribben, 
waarvan bet eerste paar aan den tweeden wervel bevestigd is, en 
geen spoor van bekken. De drie kraakbeenige kieuwbogen zijn aan 
een beenig tongbeen bevestigd. De tongen zijn twee lange zakken, 
wier uiteinde ■«eder naar voren is onigebogcn. SCHNEIDER en andere 
vroegere schrijvers hielden dit dier voor eene larve van eene nog 
