408 
CL. XV. REFTILIA. 
Revision cf the ISorth-AmericuH lailed Batrachia, Journal of the 
Acad. of nat. Sciences of Philadelphia. Sec. Series, Vol. I, 1849, 
p. 281—294. 
•{--j- Cauda iereti, fusiformi. 
Salamandra ladrenti, merh. Caput utrinque poiie oculos 
tubere glanduloso, poroso. Pedes antici tetradactyli, postici 
pentadaclyli. 
Sp. Salamandra maculatatSi^R.iLaoerta Salamandra 
Salam. de Fr. PI. I, STORM Deutschl. Fauna, Amph. Heft II, A. P. 
PONK De Salamandrae ierrestris vita, evolutione, formatione } cum 
labulis aen. Berolini 1827, folio; geel met zwarte, of zwart met 
gele vlekken; somtijds bijkans geheel zwart. Onderscheiden van deze 
zwarte variëteit is echter Sal. atra lAOR., Syn. Rept. Tab. I, f. 2, 
STDEM Deutschl. Faun., die op liooge bergen leeft. Beide soorten 
zijn levendbarcnd, doch de laatste soort brengt slechts twee jongen, 
de eerste een veel grooter getal, 24 en meer, te gelijk voort, ^ie mijne 
Fragm. Zool. s. l. Batrao., Mém. de la Soc. d'Hist. nat. de Strasb. 
III. Tot deze twee Eiiropcsche soorten schijnt het geslacht der Land- 
salamandcrs beperkt te zijn. 
ORDO III. Bafrachii s, Mitira. 
Pedes qiialuor. Cauda in aduUis nulla. Maxilla inferior 
edenlula. Cavum tympani in omnibus fere cum luba Eus- 
tacbii. Respiratio in larvis branebialis, branchiis inilio e.x- 
ternis, dein internis. 
Familia IV. (CCLX.) Batrachii. (Characteres ordinis 
etiam familiae unicae. Culis nuda, glabra. Pedes antici 
tetradactyli, postici pentadaclyli. Bana l.) 
Zij zijn alle eijerleggeiid. De larven dezer dieren ademen 
door inwendige kieuwen; gedurende het eerste tijdperk zij" 
er ook uitwendige kieuwen, even als bij de larven der sala- 
manders aanwezig; deze kieuwen hebben de gedaanlevan 
vingervormige buisjes en zijn in twee, drie of meer lobben 
verdeeld. Weinige dagen na de geboorte verdwijnen zij en 
dan blijven alleen de inwendige kieuwen over, die aan vier 
paar kraakbeenige, met het tongbeen verbondene 
bogen bevestigd zijn ; zij bestaan uit kleine, in talrijke tak- 
jes verdeelde kammen, en blijven aan den laatsten kieuwboog 
rudimentair, terwijl zij aan den eersten in eene enke 
voudige, aan de tweede in twee rijen geschaard zijn. 
het verdwijnen der kieuwen verandert ook het tongbe® 
