CL. XV. REPTILIA. 
46 ‘> 
van gedaante, verliest zijne kieuwbogen en wordt plaat- 
vorniig. De maskers, die in de beginne geene pooten heb- 
ben, vcrtoonen het eerst achterste ledematen ; de staart, 
die bij sommige zeer groot is, verdwijnt langzamerhand 
door opslorping, welke van de punt lot aan de basis 
voortgaat. 
* Vergelijk rdsconi, Développement de la Grenouille commune, 
avec 4 pl. color. Milan 1826, 4».; martin st. ANGI, Recherches 
anat. el physiol. sur les organes transitoires et la métamorphose 
des Batraciens. Ann, des Sc. nat. Tom. 24, 1831, p. 366, 408 — 
418; HAinKE, Untersuchungen über den Riemen- Apparut u, das 
Zungenhein 1832. 4®., lEREBOOLlET Anat. oomp. de Vappareil re- 
spiratoire datis les animaux vertébrés. Paris et Strasbourg 1831, 
4®., p. 104, 111, 112. 
Twee hoofdwerken voor deze familie zijn, roesei Ilistoria naturalis 
Ranarum nostratium, Norimb. 1758 folio, met uitmuntende ge- 
kleurde afbeeldingen, en r. M. daddin, Histoirè naturelle des Rai- 
nettes, des Grenouilles el des Crapauds. .4vec 38 plancbes. Paris 
XI (1803). 
Door de nieuweren, vooral door wagier en tschcdi, zijn in deze 
afdeeling een aantal geslachten aangenomen, die het geslacht Rana 
van tiNNAEDS vervangen. De meeste dezer verdeelingen kunnen echter 
alleen als ondergeslachten worden aangemerkt. Dat deze dieren 
overigens onder de dlpnoa de schildpadden vertegenwoordigen, is 
vooral uit den habitus van sommige padden zigtbaar, en merkwaardig 
is bet, dat bij enkelen een rugschild, hoezeer in rudimentairen 
toestand, wordt waargenomen. 
A. Lin§ua nulla. 
Pipa LAOR., MERK., «ÜM. Ct BIRR., AsterOduCtylUS WAGL. 
Corpus latum, depressum. Caput latum, antice acumina- 
^btn, trigODum. Oculi minimi in margine inaxillae. Dentes 
lolli. Digiti antici graciles, apice quadrifido. 
Sp. Pipa americana lADR-, Rana Pipa i., SERA Thesaur. I, Tab. 77, 
“add. Raht., Gren. et Grap, Pl. 31, 32, fig. 2, BIDMEnb. Abbild. 
^laturhistor. Gege?tst. N®. 36 ; in .Suriname en Brazilië. De ontwik- 
keling der jongen geschiedt hier op den rug der moeder; bet man- 
uetje plaatst daarop de bevruchte eijeren; er ontstaan in de huid 
hleine holten of nagenoeg zeshoekige cellen, waarin deze eijeren 
''orden opgenomen. De jonge pipa’s ondergaan hier hare verandering 
®n verlaten deze huidcellen niet, voordat zij den staart verloren 
hebben. Zie fermis’S Abhandlungen von den Surinamischen Kröte 
oder Pipa, überselal von 3. A. E. GOEZB. Mit 4 Kupfcrt. Braun- 
schweig 1776; F. G. BRZXtR, Observationes analomicae circa Jabricam 
