CL. XV. REPTILIA. 
479 
ken, het eene naar buiten en het andere naar binnen ge- 
rigt, verbonden zijn. Tusschen beide ligt een 5-vormig 
gekromd beentje als een vingerlid, hetgeen een’ ke<»el- 
■«'ormigen nagel draagt. Deze nageltjes of sporen (ca/con'a) 
Worden naast den anus, vóór het begin van den staart, 
opgemerkt bij de geslachten Boa, Python, Eryx cn Tortrix. 
Deze heenige toestel vpordt door eigene spieren bevrogen. 
Bij andere slangen is enkel het eerste, langwerpige, onder 
de huid verborgene beentje voorhanden, zno als bij Am- 
phtsbaena en Typhlops. Bij de meeste slangen ontbreekt 
deze toestel geheel en al. Zie maïee, UeLr die hintere Ex- 
tremitat der Ophidier, Nov. Act. Acad. Caes. Leop. Carol 
Tom. XII, p. 818 sqq. 
Door het gemis van poolen zijn de slangen tot het krui- 
pen beperkt, en zij bedienen zich daarbij, volgens de waar- 
nemingen van BASKS en iiOME, van hare talrijke ribben, 
wier punten zij beurtelings op den grond bevestigen en 
naar voren/sehuiven, even gelijk rupsen en duizendbeenen 
met hunne poolen doen. Philos. Transactions for 1812 n 
163 sqq. 
De meeste slangen houden zich bij vooikeur in voch- 
tige plaatsen op, en vertonnen zich in de keerkringslanden 
vooral bij den regentijd. Onder deze orde vindt men zeer 
groote dieren, die 20, ja 30 voet lengte bereiken {*), en 
tevens ook soorten, die naauwelijks eene span lang zjjn. 
Vergelijk over deze orde patsick rcssezi, An account of Indian 
serpents, collected on the Coaal of Coromandel. London 1796 folio. 
H. SCHIECEI, Essai sur la l’hysionomie des Serpetis. La iJaye 
1337, 8’. et Atlas contenont 21 phmehes et 3 cartes. Men kan 
hier bijvoegen liet, over de leveiiSMijze der Duitsclie slangen vele 
eigene waarnemingeu hehelzende, maar overigens omslagtig gesclire- 
'ene werk van h. o. lenz Schlan^enkunde, Mit Abb. Gotlia 1832, 8°. 
TRIBUS r. Serpentes. 
tiingua bifida, exsertilis. Maxilla inferior medio divisa. 
A. Eurystomi. 
Ossa palati mobilia, dentibns aculis, recurvis arniala. 
Os quadralnm mobile, ossique masloideo, in plurimis ipsi 
(*) Adakson spreekt van slangen, die 40 of 50 voet lang zouden zijn 
die hij echter zelf niet zag. Hist. nat. dn Senegal, p. 150, 
