CL. XV. REPTILIA. 
481 
den Hoogleeraar reinwabdt hel eerst waargenomen, dooi- 
de onderzoekingen van itoiE en vooral van schlegel na- 
der bevestigd en door laatstgenoemden beschreven werd. 
enkele slangen, welke achter eene rij van ondoorboorde 
tanden éénen tand bezitten, die een weinig langer dan de 
overige en niet doorboord, maar gegroefd is Bij de 
laatsten wordt in deze groef de ontlastbnis eener klier op- 
genomen, die in weefsel met de bovenkaaks-speekselklier 
overeenkomt of daarvan slechts eene kwab schijnt te zijn, 
waarom men ook meent, dat deze slangen niet tot de gif- 
tige behooren. 
De doorboorde, groole, aan weêrszijde vóór in den mond 
geplaatste tand is het middel, waardoor de giftige slangen 
wonden toebrengen, en het venijn in de toegebragte wonden 
storten. Het gif wordtdoor eene klier afgescheiden, die lang- 
werpig is, achter en onder het oog op de bovenkaak ligt en 
door de slaapspier bedekt wordt. Zij bestaat uit blinde buis- 
jes, die bij sommigen onverdeeld, bijianderen takvormig ver- 
deeld en in platte lobben of platen gerangschikt zijn, welke 
door tusschenschotten van het vlies, dat de klier oingeeft, 
van elkander gescheiden worden (•]■). De lange ontlastbuis 
dezer klier loopt naar voren, en eindigt in eene vliezige 
scheede, welke den grond van den giftand omgeeft; bier 
wordt het gif opgenomen in eene opening, aan den grond 
van dien tand aan de voorzijde gelegen. Buiten deze klier 
*iin er nog andere klieren aan den kop der slangen, na- 
melijk langs den rand der boven- en onderkaak, onder 
de tong, en eindelijk eene traanklier, achter het oog; deze 
klieren zijn aan de giftige en onschadelijke slangen ge- 
meen, doch echter niet altijd alle te gelijk aanwezig. De 
S'ftklier daarentegen is aan de giftige slangen alleen eigen 
^ \ ) a. SCHIEGEI, Onderzoehing van de speekselklieren der slan- 
»ief gegroefde tanden, in vergelijking met die der niet giftige 
S’ftige, in Jg Bijdragen tot de natuurk. Wetenschappen, H. 1827 
^ - 536—551^ en in de Nov. Act. Acad. Caes. Leop. Tom. ,XIV. Na 
heeft DDVERNor dit onderwerp uitvoeriger behandeld, Annales 
veri 1 ■ P' 113—160, PI. 5—10, en als 
in een bijvoegsel, ald. XXX, p. 6 — 32. 
(t) Zie j. MüiiEB De glandularum secernentium structura, p. 
-«-nT PI, VI, f. i_3. ‘ 
II. 
51 
