554 
VOGELS. 
grocid zijn. Aan hel ondereinde dezer voorhandsbeeuljcs 
zijn nog twee vingers, waarvan de builenste klein is, en 
slecbls uit een prienivormig kootje beslaat, terwijl de bin- 
nenste, die ver boven do twee andere vingers uilsteekt, 
uit twee, of zeldzamer nit drie geledingen is zaïnengesleld, 
waarvan de eerste breed en plat is. 
De darmbeenderen {ossa ilH) vergroeijen in de vogels 
met de lenden- en heiligbeen-wervels. Zij zijn langwerpig 
en aan de naar den buik gekeerde oppervlakte diep uit- 
gcboold, welke bollen do nieren opnemen. De graatvor- 
migc schaambeenderen {ossa •pubis) loopen naar achteren 
en verbinden zich niet met elkander, uitgezonderd bij den 
struisvogel. De zilbeenderen (ossa ischii) zijn korter en 
breeder, en loopen van de henpkom naar achteren, even- 
wijdig aan de scbaambeendcren, met welke zij aan het 
uiteinde vergroeijen. Tusschen het schaambeen en zitbeen 
blijft van voren eenc langwerpige, groote opening {foramen 
obtura(orium) , welke somtijds door eene brugvormige ver- 
binding der twee beenderen, in eene kleinere, voorste en 
eene langwerpige, aebterste opeuing verdeeld is. Een ander 
groot gat in het bekken ligt meer naar voren en digler 
bij den rug, achter de heupkom lusschen het darm- en 
zilbeen {foramen ischiatieum). 
Het dijebcen is korter en dikker dan het scheenbeen, 
nagenoeg rolrond, eenigzins naar voren gebogen; er is een 
enkele draaijer {troolianier) aanwezig, aan den buitenrand 
van het beenboofd, welke groot is en boven dit hoofd 
uitsleekt. Bij de niet vliegende vogels, den struisvogel, 
Casuaris en Apieryx, bij welken dc voorste ledematen 
zoo weinig ontwikkeld zijn, is het dijebeen zeer sterk, en 
overtreft het (anders veel langere) dijebeen in dikte, en 
bij den Casuaris en Apteryx ook in lengte, aanmerke- 
lijk. Hel scheenbeen is steeds het langste been der ach- 
terste ledematen ; naast dit been ligt aan den buiten- 
rand van boven een kort en onvolkomen (luilbeen, het- 
welk naar beneden toe, incl het scbcenbeen vergroeijend, 
