SCO 
VOGELS. 
Deze tweede afdeeliug wordt de spierinaag genoemd. Oe 
spierrok is hier veel meer ontwikkeld ; zijne vezels stra- 
len van twee peesvormige platen nit, waarvan de eene 
aan de voor- de andere aan de achterzijde der maag ge- 
legen is. Van binnen is deze maag met een hooruaciilig 
epitlielimn bedekt, dat vooral bij de hoenderachlige 
vogels, waar de spierrok ook zeer dik is, eene grootc 
vastheid bezit C). De spiermaag is rond en plat; bij de 
roofvogels heeft zij eenen dunneren spierrok. Door de 
werking harer spiervezels worden de spijzen lusschen het 
hoornachtig bekleedsel der inwendige oppervlakte gedrukt 
en vermalen, hetgeen bij andere dieren, vooral bij de 
zoogdieren, reeds vooraf bij het kaauwen gesehiedt. 
Uegts van de maag en naar boven ligt de portier. 
Hier vindt men bij sommige vogels (bij reigers, bij den pe- 
likaan enz.) nog eene afzonderlijke verwijding of bijmaag, 
een aanhangsel, ’t welk ook by den krokodil voorkomt, 
wiens ronde, zakvormige maag over het geheel naar die 
der vogels gelijkt (f). 
Het eerste gedeelte van het darmkanaal, waarin zich de 
galbuizen en die der alvleeschklier openen, is wijder dan 
de overige dunne darmen. Hier vormt het darmkanaal 
een dwarse buiging, die onder eenen scherpen hoek terug 
keert en alzoo eene lus vormt, waarin de alvleeschklier 
ligt. De dunne darmen maken vervolgens eenige kron- 
kelingen, en gaan dan in eenen korten, dikken darm ovei , 
die in eene blaasvormigc verwijding, de dusgenoemde 
cloaca, eindigt, In verhouding tot het ligchaam is het 
darmkanaal gemeenlijk veel langer dan bij de visschen en 
kruipende dieren, doch korter dan bij de zoogdieren. 
{") Somtijds zijn er op dit hooruachtig bekleedsel stekels iii over- 
langsohe rijen geplaatst, zoo als in de spiermaag van den Condor (hariaN, 
American Pliilos. Transact. III, 2. p. 466), of tandvormige knobbels, 
zoo als bij Procellaria glacialis, CARüS Tah. Anaiomiam comp. ilUt" 
strantes IV, Tab. Vl, fig. 15, 16. 
(j-) Zie over deze derde maag OWEW, iodd’s Cyclopaed. I, p. 323) 
F. .1. lEOCKART, Zaolog. Bruchslücke, II, 1841, S. 64 — 71, Tab.3,4' 
