580 
VOGELS. 
liet ei gelegd is. De vogels vormen de eeiiige klasse van 
gewervelde dieren, waarvan alle soorten eijerleggend zijn. 
Er zijn echter ziekelijke gevallen, bij welke in de buik- 
holte of in den eijerleider terug gehoudene eijeren, door 
de warmte van den levenden vogel uitgebroeid, aan- 
getroffen werden (“). De tot ontwikkeling van het kie- 
ken in het ei vereischte warmtegraad is nagenoeg 100' 
FAMUKNH. (van 35—40' c.) ; bij eene eenigzins lagere 
temperatuur gaat de ontwikkeling, hoewel langzamer, even- 
wel nog voort ; eene boven 44' c. verhoogde temperatuur 
doet het kieken sterven. Daar de eijeren, welke geheel 
onder de borst des broedenden vogels liggen, noodwendig 
aan grootere warmte zijn blootgesteld, dan die aan den 
rand van het nest geplaatst zijn, verschikt de hen na 
eenigen tijd de eijeren, en plaatst die van het midden 
naar den rand en omgekeerd, zoo dat de ontwikkeling 
van allen gelijkmatig voorlgaat. Deze ontwikkeling duurt 
bij het bebroede hoenderei omstreeks 21 dagen. Gedu- 
rende dezelve vermindert zich eerst het eiwit door ver- 
damping, waarbij de luchlruimte aan* het stompe eind 
grooler wordt; de dojer verandert in eenc melkkleurige 
vloeistof, wordt door het steeds groeijend kiemvlies om- 
sloten (op den zesden en zevenden dag) en vormt eenen, 
met het embryo verbonden dojerzak; eindelijk wordt (op 
den negentienden en twintigsten dag) deze dojerzak in de 
buikholte van het embryo opgenomen. 
Hel eerste begin der ontwikkeling beslaat hierin, dal de 
kiem (een ronde, schijfvormige laag, welke onmiddellijk 
onder hel dojervlics ligt) zich van de overige deeien van 
het ei, en wel vooreerst van den dojer, meer en rneei 
afscheidt. De kiem wordt meer vliezig en vaster; het 
midden wordt doorschijnend {area pellucida s. germina- 
tivd), en verkrijgt oenen donkeren rand ; tor zclfder lij*^ 
(*) vEtiam GalUna vivos foetus peperil," nkLl.W, Elem. Physio!" 
VIII. p. 46; verffeliik ook ile voorheclilcn daarvan bij tiedemann, 2:00 
logL Hi, S. 145-147. 
