VOGELS. 
39 ^ 
Even als in de zoogdieren, vóór hel wisselen der 
melktanden, de beginsels der blijvende tanden aanwezig 
zijn, zoo is er bij het rnijen der vogels ook reeds in 
den grond der huidcel onder de oude veder een blaasje, 
waaruit later de nieuwe veder voortkomt. Even als het 
jaarlijksche afvallen der hoornen bij de herten slaat ook 
het uitvallen der vederen in naauw verband met de ge- 
slachts-verrigting. Gelijk gesnedene herten hunne hoornen 
niet meer afvverpen, zoo ruijen ook vogels bijkans niet 
meer, nadat men hen tot de voortplanting ongeschikt 
heeft gemaakt. De betrekking tusschen de geslachts-verrig- 
tingen en de vederen blijkt overigens duidelijk uit de 
bekende, reeds bovenvermelde verscheidenheid van den 
vedertooi bij de verschillende seksen, terwijl eindelijk 
enkele wijfjesvogels, die door ouderdom opgehouden heb- 
ben eijeren te leggen, somtijds een kleed aannemen, dat 
naar dat van de mannetjes harer soort gelijkt, zoo als 
b. V. bij fazanten en eenden is waargenomen {* *), 
Het ruijen der vogels geschiedt gemeenlijk tegen den 
aanvang van den herfst, nadat de broeitijd voorbij is; vele 
vogels, diegenen namelijk, welke een winterkleed hebben, 
wisselen tweemaal ’sjaars van vederen en leggen het win* 
terkleed in het voorjaar voor den paartijd af. 
Men kan de vederen in vederen van den omtrek {pen' 
me) en in donsvederen (plumulae) onderscheiden. D® 
eerste zijn met eene volkomene spoel en met stevige tak' 
ken en stralen voorzien. De donsvederen hebben eene 
onvolkomene, korte spoel, en do stralen, zonder haartje® 
of haakjes, verloonen, onder het mikroskoop, donkere, 
De •plumarum pennarumqiie evoluttone. Acc. Tab. III, Lipsiae 181^, 
cn C. schres'K De formaliune pennue, Dorpati 1848 7.ijii mij aUc®” 
beheinl uit BEICDERT-s Jahres bericht ia MciLlER’s Archiv 1847, S. 2^ 
cn 1849. S. 21.) 
(*) BtDMEKBACn, Inslituliones physiol., p. 508 (cd. 1798); 
GEOFFR. SAl.M-nUAlRE, Mém. du Mus. d’Uist. nat. XII, p. 220.-22^ 
cn Essais de Zoologie générale. Paris 1841, p. 493 — 514. Pl. 
