CL. XVI. AVES. 
C25 
in liet 00.11011 van Kuropa, en -HOidt als tamme vogel hijkans overal 
aangetrollen, vooral in <le cingels cn vijvers van vele sleden in on.s 
vaderland. De luclilpijp loopt bij beide seksen regt naar de longen, 
Kondcr boglen. Opmerkelijk is daarentegen de dubbele bogt der luciit- 
pijp bij Anus ('y;jnus (ferus) l„ j-, BRISs. Oritith. VI, Tab. 28, 
Cygmis .vanthorhinus Taf. 296, de «oiVi/e creanw, eene soort, 
die bij ons in den ivinter langs de kusten overtrekt, en zich door 
baren zwarten, .sleehl.s aan den grond gelen bek cn doorbet gemis van 
den knobbel op bet voorhoofd ondefsciieidt ; deze .soort broeit in Laji- 
land, Uusland, Siberië, enz. — Cygnus Beuiicltii TiliR., Cygntts islan- 
rlicus BREIIM, C’ygtius melunorhinus SACM. Taf. 297, kleiner dan 
de vorige; eenige malen in den winter bij ons waargenomen. 
In Kieiiw-Ilolland leeft eene zwarte soort met rooden bek, Auas 
atrata iatd., Auas plutonia SBAIV, Cygne noir du cap de Diemen, 
lABlliARDIÊRE Voyage H la Rech. de IA rElROOSE, Alias PI. 9, 
lEss. Ornith. Pl. 117, lig. 1 ; men ziet zwanen van deze soort te 
Londen, in bet Park van St. James. 
Familia III. (GCLXXXII.) Stoganopodes illig. Rostrum 
longum aut mediocre. Alae ad volatum idoneae, longae 
aut longiusculae. Pedes breves, tetradactyli, halluce inlus 
posilo et antrorsum directo, ntembrana ciim digilo interno 
conjuncto. Tarsi reliculati, squamis be-vagonis. 
Pelecanus illig., tem.ii. (spec. e genere Pelicani l ) 
Rostrum capite longiiis, latum, deprcssuin, uiigue termi- 
natum, Nares basales, lineares, angustae. Regio deplumata 
ad basin rostri. Maxilla inferior e ratnis duobus flexilibus, 
cutem laxam, deplumatam gulac sustentantibus. Cauda 
fotundata, brevis. 
De pelikanen of kropganzen zijn groote, witte vogels, die van 
viscb leven cn in verscbillende streken van de oude en nieuwe 
wereld vooikomen. Bij linkaeos omvatte bet geslacht Pelecanus 
bijkans al de soorten dezer familie; tot bet geslacht, zoo als bet 
door de nieuwere schrijvers beperkt wordt, bebooren sloe.bts wei- 
nige soorten. Men kan over de soortskenmerken vergelijken, H. LICHt 
lENSTElN, in Abhandl. der Akad. zu Berlin, Physik. KL 1838, 
Beitr, s. Ornith. Fauna von California u. s, w. S, 17 — 32; Het 
skelet van de pelikanen onderscheidt zich door vele holle beenderen, 
door groote pneumaciteit. Bij de ouden komt de gewone enropesebe 
soort als Onocrotalus (riiNiDS) en tisLBxtvo? (oppiAKOs) voor, tcr- 
wijl de door aristoteles IlsXïxiivrf genoemde vogels, waarschijnlijk 
Plataleae, maar allb&ns zeker niet de vogels w'aren, welke men 
