670 
GL. XVI. AVES. 
Ind. Zool. et grat Gen. of Birds PI. CXXIX; groole giijM vogels, 
met witte borst van den Caucasus, bet Altaïsche en Ilimalaja- 
gebergte. 
Tetrao i. (pro parle), lath., ili-ig., Lagopus bris.s. 
Rostrum breve, incurvum, crassum. Nares basales, pltimu' 
lis obteclae. Regio supra oculos niida, papillosa. Tarsi 
hirsuli; hallux brevis, atnolus aut apice insistens; ungues 
lati. Alae remige prima brevi, remigibiis lerlia et quarla 
subaequalibus, omnium longissimis. Cauda truncata, rotun- 
data, rarius furcata, reclricibus 10 aut lil. 
De boschhoenders bewonen de noordelijke streken van beide half- 
ronden; zij zijn standvogels en voeden zich boofdzakelijk van boom- 
knoppen en beziën. Zij leven in veelwijverij. Bij de groote soorten 
zijn de mannetjes zeer verschillend gekleurd, donker en met mclaal- 
achtigen wcêrscliijn. Bij sommigen is het onderste gedeelte der tarsen 
onbeveilerd (het ondergcslacbt Bonasa STEPRENS, cbat. Tetrastes 
BLASIDS et KETSERIING); bij atideic zijn daarentegen zelfs de vingers 
tot de nagels toe bevederd (het geslacht Lagopus viEill.., beas. et 
KEYSERl., GRAT.). 
Sp. letrao urogallus f.., tierr. PI. onl. 73, 74, kacm. laf. 154, 
155; Ie grand ooq de bruxjère, der Auerhalin., das Auerhului^ in 
de dennenbosschen van het gematigd en noordelijk Knropa en in Siberië ; 
de grootste soort, grooter dan een kalkoen ; Tetrao tetrix i. f, 
EOPP. PI. enl. 172, 173, NABM. Taf. 157, kor- o( berklioen ; broeit 
bij ons op de heidevelden, vooral in Drenthe; kleiner dan do vorige 
en met gevorkten staart, la Zweden komt een bastaardvogel van 
beide .soorten voor, die men als eigene soort beschreven heeft: Tetrao 
medius MEïËE, Nadmann Taf. 156. Zie nilsson (van wiens waar- 
nemingen nabmann cenc vertaling geeft Vf, S. 314—823) Skandt- 
nnvisk fauna II, 2. p. 88—100, en ILluminerade Figurer, 2 
Haftet, Lund 1832, Tab. IV », Tetrao hybridus urogalloides. lieno 
zeer merkwaardige Amerikaanschc soort is Tetrao urophasinnus 
BONAP., RICHARDSON faun. BorettU-Amer. , Birds 'lab. 58. 
Tot de soorten, wier tarsen slechts van boven bevederd zijn, be- 
hoort Tetrao botiasia 1., BDPF. PI. enl. 474 , 475, nacjiasN 
Taf. 158; das gemeine Baselhuhn, la gelinotte. 
De soorten, bij welke ook de vingers bevederd zijn, hebben een wit 
winterkleed, bij hetwelk deze bekleeding der vinj^ers zeer digt wordt, 
zoo dat alleen de nagels zigtbaar blijven; zij zyn van de grootte 
van een’ patrijs. Hiertoe behoort Tetrao lagopus l., Tetrao alpinus 
NILSSON, BDPF. PI. enl. 120 (? vestitu hyemali), 404 vestiturn 
