CL. XVI. AVES. 
695 
De toucans. Deze vogels leven in de wanne sti'eken van Amerika. 
Zij voeden zicli van vruclitcn en inseklcii, maar eten ook eijeren en 
jonge vogels. De Lek is bijzonder groot, maar zeer ligt en met een 
traliewerk van beenstijltjes inwendig ojigevuld, dat zeer vaatrijk is. 
{Vergelijk TBAri, Linn, Trmisact, XI. p. 288, 280). Er bestaat eene 
monograpbie van dit gcslaclit door GOrtO {Monogrnph «/ the Fa- 
mily of Rhamjihastidae, London 1834, folio), waarvan J. u. C. r.en 
J. w. STOliM eene Duitsebe, vermeerderde uitgave bezorgd hebben. 
Defiircula beslaat uit twee, naar onderen dun uilloopende eu niet ver- 
eenigdc beenstijltjes. liet Ijorslbeen heeft van achteren aan weirszijden 
twee diepe insnijdingen. Eveneens vind ik het in de skeletten, die 
ik van de volgende familie onderzocht heb (soorten van Capita). 
Rhampliastos ILLIG. Rostrum fronle altius et latius. Jfa- 
res jioiie rostri basin prominenten) absconditae, inembrana 
cinclae. Cauda acqualis aut rotundata. 
•Sp. Rhainphastus Tucanus 1., corp. PI. eiil, 307 ; — Rham- 
phaslus toco GM., BCPF, PI, enl, 82, lEss. Ornilli. PI. 25, fig. 2; 
bij deze soort is de bek langer dan de helft van het lijf met den 
staart, van eene gele kleur met eene zwarte vlek aan het eind van 
den bovenbek; — Rh. discolorus GMEl,, bdpf. PI. enl. 269 enz. 
Pieroglossus illig., {Aracari büff.) Rostrum altitudine 
fromis. Nares in rostri basi coiispicuac. Cauda loiiga, 
gradata. 
Sp. Rhamphaslus Aracari 1., BCFF, PI. enl, IGG, tEsS. Ornith. 
1‘1. 25, fig. 1 ; — Rhttinph. piperivorus 1 ., Pteroglossus culih 
avage.. bdff. pi. enl. 577, 729: — Rhamphaslus sulcatus, Ple- 
'oglussus suleatus SWAISS., TEMM, PI. col. 356, enz. Deze soorten 
^^yn veelal kleiner dan de vorigen, en hebben een minder groeten bek. 
Fatnilia XXII. (CCCI.) Pogonoplwrne . Rostrum mediocre 
capiie brevius, crassum, vibrissis ad basin inslruclum. 
^‘gtli anteriores arliculo primo connali. (Cauda reclrici- 
^*15 in multis lanlum decem. Alae remige prima brevi, 
9oarta ot quinta pleruinque omnium longissimis). 
Pogmorhynchits nob., Pogonias illig. *), ïemji., Pogo- 
(*) Deze naam, door iacepèoe en cdvieb reeds vroeger aan een ge- 
slacht van vissclien gegeven (zie boven bl. 389), k.an niet behonden 
"’orden. Wij hebben daarom in de eerste uitgave van dit Handboek 
(11. bl. 446) in 1833 den naam Pogonorhynchus voorgesleld. Dit is 
