ZOOGÜIERKN. 
825 
'valviscliaciitige dieren, lang daarenlegcn liij do vierhandige 
zoogdieren en bij de luijaards. 
Het opperarm been is bij vele vierliandige zoogdieren, 
bij het geslaclU Felis, Mustela, bij de eekhorens, veeliigt 
bij alle landelooze dieren, met uitzondering van ilcn Bra- 
dypiis tridactylus (“^), en bij eenige andere zoogdieren, 
boven den elleboog doorboord of met een schuinsloopend 
lianaal voorzien. Door dit kanaal of deze opening [foramon 
^upracondyloideuni) loopt geenszins, gelijk men vroeger 
beweerde, de pees van de tweehoofdige armspier, maar de 
middelste ienuw van den arm (nervus mediamis) en de 
ormslagader of de ellepijpslagader en dikwerf ook de elle- 
Pijpsader (f). Dit kanaal of gat ontbreekt bij alle walvisch- 
schtige en gehoefde dieren. Men moet het niet verwarren 
met eene andere opening aan het ondereinde van het 
^Pperarmbeen tusïchen de beide knokkels, welke somtijds 
ook bij den menscli, bij welken het been daar Ier plaatse 
oene dunne plaat is, wordt waargenomen. Dat gat is bij- 
zonder groot bij den daman cn bij eenige knaagdieren. 
Met het ondereinde van het opperarmbeen zijn de twee 
daarop volgende voorarmbeenderen door scharniergeleding 
'’crbondcn . De ellepijp is bij den mcnsch het langste der 
l'vee; zij ligt aan de binnenzijde van den voorarm en 
Oaar achteren. Het boveneinde heeft eene diepe geledings- 
''laktc (cavilas siymoulea), en loopt van achteren in een’ 
baak uit (olecranon), welke in de achterste holte van het 
Ondereinde des opperarm beens wordt opgenomen. Hetspaak- 
been is korter, meer met den handwortel vercenigd, en 
ban om de ellepijp alzoo draaijen, dal of de rug of de 
{*] Zie A. BRAMs, Diss, sooL inaug. de Tardigradis. L 15. 1828 
p. 42, 43. 
^ (t) Zulks is iu den leeuw het eerst door wolff, cn later in de apen 
tiebémahn opgemerkt; zie liet opstel van den laatsten in meckel’s 
für die PhyiütU IV, 1818, S. 544. — 549. Verg. ook v. baer 
V. S. 312—314 cn OIIO, Qommentatimcula de rarionb.quibusd. 
Jiiiuiimi cum tinimulmm sceleto analogiis, Vratislaviac 1839. 
p. 25—27. 
