ZOOG Di EU EN. 
827 
den hanclwoi’lel. Bij den mol verdient nog een zeifsen- 
vormig beentje vermeld te worden, hetwelk aan de bin- 
nenzijde der hand ligt en van het spaakbeen naar den 
duim loopt. 
De voorhand (melacarpus) bestaal gewoonlijk uit vijf, 
naast elkander liggende, langwerpige, rolronde beentjes. 
Somtijds zijn er minder aanwezig, en over het geheel 
komt hun getal met dat der vingers overeen. Bij de her- 
kaauwende dieren zijn oorspronkelijk (in het embryo) twee 
Geenpijpen in de voorhand aanwezig, doch zij vereenigen 
zich .spoedig lot een enkel been (os du canon). Bij het paard 
is aan weerszijden van het voorhandsbeen, dat lot gele- 
ding met den enkelen vinger dient, een beenslijlije aan- 
wezig, hetwelk van den handwortel naar beneden daalt, 
maar zich niet lot den vinger uilslrekl; deze twee zijde- 
lingsche beentjes zouden, volgens covier, onvolkomene vin- 
gers zijn, terwijl meckel ze als voorhandsbeenderen be- 
schouwt. Ook de herten hebben dergelijke beenderen ; bij 
de schapen en runderen ziel men een enkel dergelijk heen 
aan de buitenzijde. Bij do dikhuidige zoogdieren zijn (met 
tiilzondering van het fossile geslacht Anoplollwrium, dat er 
slechts twee heeft) althans drie beentjes in de voorhand 
aanwezig; de olifant heeft er vijf. 
Het getal der vingers verschilt van een lol vijf. Van de 
vijf (het grootste en tevens normale getal) is de derde of 
middenvinger de standvasligslc en gemeenlijk ook de lang- 
ste ; deze is de eenige vinger bij het paard. Het eerst van 
allen schijnt de duim te ontbreken ; bij velen verdwijnt 
Ook de vijfde vinger (de pink), en na dezen de vierde 
vinger. Bij de herkaauwende dieren zijn altijd twee vingers 
aanwezig (de tweede en de middenvinger), bij welke zich 
oog twee onvolkomene, kleine vingers voegen, welke echter 
m den kameel niet aanwezig zijn. Voor het overige ver- 
'vijzen wij voor het getal der vingers naar het systematisch 
overzigi der zoogdieren, waar men hetzelve bij de ken- 
merken der geslachten zal vermeld vinden. De volkomen 
